Wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. I FSK 1369/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), Sędzia NSA Sylwester Marciniak, Sędzia NSA Ryszard Pęk, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1211/11 w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do maja oraz od sierpnia do grudnia 2007 r. 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz W. W. kwotę 4200 (słownie: cztery tysiące dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami.
1.1. Wyrokiem z 2 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1211/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 7 lutego 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj oraz poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2007 r.
1.2. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że decyzją z 7 lutego 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania skarżącego utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z 15 lutego 2010 r. Organy ustaliły, że skarżący, prowadzący działalność pod firmą W., wykonywał rekonstrukcję i modernizację 180 sztuk modułów hotelowych dla N. AS w Norwegii. Po wykonanej usłudze skarżący wystawiał faktury sprzedaży ze stawką VAT 0 %, podając jako podstawę prawną art. 83 ust. 1 pkt 24 i ust. 9 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej "u.p.t.u."). Organy stwierdziły jednak, że nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 24 i ust. 9 u.p.t.u. Na podstawie materiału dowodowego sprawy organy ustaliły, że moduły hotelowe zostały nabyte przez norweską firmę N. AS w Polsce od firmy polskiej J. i przez tę firmę przekazane stronie do dalszych czynności. Po wykonanych czynnościach moduły hotelowe nie opuściły terytorium Wspólnoty, a strona wystawiła dla kontrahenta norweskiego faktury korygujące, opodatkowując usługi modernizacji i rekonstrukcji modułów hotelowych według stawki 22 %. Następnie w listopadzie 2007 r. strona wystawiła kolejne faktury korygujące i anulowała sprzedaż dokonaną pierwotnie dla kontrahenta norweskiego i w grudniu 2007 r. wystawiła nowe faktury dla nowej firmy - P. AB z siedzibą w Szwecji. Organy uznały, że faktury wystawione dla P. AB dotyczą usług wcześniej wykonywanych dla N. na modułach hotelowych, które zostały już przekazane tej firmie. Wobec tego organy przyjęły, że zarówno faktury anulujące wykonane usługi dla kontrahenta norweskiego, jak i faktury dla kontrahenta szwedzkiego zostały wystawione bezpodstawnie. Ponadto organ stwierdził, że strona nie opodatkowała według właściwej stawki podatku VAT (22%) wszystkich zaliczek otrzymanych od firmy N.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
