Wyrok NSA z dnia 13 września 2013 r., sygn. I FSK 1197/12
W żadnej mierze nie można uznać za podstawę do dokonania korekty wystawionych faktur umowy cywilnoprawnej pomiędzy inwestorem, wykonawcą a podwykonawcami. Nie można bowiem na skutek zawartej umowy dokonywać zmian w zakresie już powstałych obowiązków podatkowych, korygować je, wpływać na wysokość podatku od towarów i usług. Skoro zostały wykonane usługi budowlano-montażowe, to w konsekwencji powstał obowiązek podatkowy. Ten zaś nie może być modyfikowany poprzez zawartą później umowę cywilnoprawną. Obowiązek podatkowy powstaje bowiem z mocy prawa na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Syndyka Masy Upadłościowej P.-E. spółki z o.o. w upadłości z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 lutego 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1059/11 w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłościowej P.-E. spółki z o.o. w upadłości z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Syndyka Masy Upadłościowej P.-E. spółki z o.o. w upadłości z siedzibą w G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. kwotę 900 zł (słownie: dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1059/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Syndyka Masy Upadłościowej P. w upadłości z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 4 kwietnia 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
1.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że O. sp. z o.o. w R. (zwana dalej zamawiającym) zawarła 23 marca 2009 r. umowę z P. Sp. z o.o. (zwaną dalej "wykonawcą" lub "skarżącą"), na obudowę składowiska wsadu do cynkowania. W umowie tej ustalono obowiązki stron, wysokość wynagrodzenia i warunki płatności. Rozliczenie przedmiotowej inwestycji następować miało na podstawie faktur w oparciu o podpisane przez obie strony protokoły. Ustalono, że należności z faktur zamawiający będzie regulował przelewem na konto bankowe wykonawcy. Natomiast w protokole kontroli stwierdzono zgodnie z w/w umową, że usługa została wykonana. Po dokonaniu odbioru wykonanych robót budowlano-montażowych zostały wystawione faktury VAT, które wykonawca rozliczył w ustawowym terminie. Realizacja przedmiotu powyższej umowy oraz umów wykonawcy z kolejnymi podwykonawcami skutkowała powstaniem zarówno u podwykonawców, jak i generalnego wykonawcy tych robót, obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji wskazał, że wymieniony w fakturach pierwotnych wystawionych przez podwykonawców na rzecz generalnego wykonawcy, jak i fakturach wystawionych następnie przez generalnego wykonawcę na rzecz inwestora, zakres robót został wykonany w trybie i w datach w nich wskazanych oraz w protokołach odbioru robót. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu pierwszej instancji, nie ulega wątpliwości, że wykazane na omawianych fakturach dane odzwierciedlają stan rzeczywisty zaistniałych zdarzeń gospodarczych, co przez żadną ze stron nie było kwestionowane.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
