Wyrok NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. I FSK 1391/12
Organy podatkowe nie mogą w sposób generalny wymagać, by podatnik zamierzający skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT badał, czy wystawca faktury za towary lub usługi, których odliczenie ma dotyczyć, jest podatnikiem, czy dysponuje towarami będącymi przedmiotem transakcji i jest w stanie je dostarczyć oraz czy wywiązuje się z obowiązku złożenia deklaracji i zapłaty podatku VAT, w celu upewnienia się, że podmioty działające na wcześniejszych etapach obrotu nie dopuszczają się nieprawidłowości lub przestępstwa, albo żeby podatnik ten posiadał potwierdzające to dokumenty.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), Sędzia NSA Sylwester Marciniak, Sędzia NSA Danuta Oleś, Protokolant Marta Sokołowska-Juras, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2444/11 w sprawie ze skargi F. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz F. Z. kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami.
1.1. Wyrokiem z 22 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2444/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi F. Z. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 21 czerwca 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. i zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
1.2. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z 28 grudnia 2010 r., określającą F. Z. odpowiednio: zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe za poszczególne miesiące 2005 r. w kwotach innych, niż podatnik wykazał w deklaracjach. Dyrektor Izby Skarbowej podzielił argumentację organu pierwszej instancji co do tego, że podatnik - prowadzący pod firmą PH P. działalność gospodarczą w zakresie handlu obuwiem - nie miał prawa do obniżenia, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej "u.p.t.u."), podatku należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach VAT wystawionych przez Z. C. Organ pierwszej instancji w wyniku podjętych czynności kontrolnych oraz w oparciu o materiał z postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową W. w sprawie [...] ustalił bowiem, że faktury te nie dokumentowały rzeczywistych transakcji sprzedaży. W ocenie organu Z. C. nie był faktycznym dostawcą towaru (obuwia) wyszczególnionego na spornych fakturach, gdyż jego działalność była jedynie pozorna i polegała na wystawianiu faktur VAT, w sytuacji gdy sprzedawcą towaru był inny podmiot. Organ przyjął, że sam fakt posiadania faktur i zapłata należności z tych faktur nie były wystarczającymi dowodami do uznania, że faktury te potwierdzały rzeczywistą sprzedaż towarów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
