Postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r., sygn. II OSK 452/12
Ochrona zdrowia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Wojciech Mazur Sędzia NSA del. Tomasz Zbrojewski Protokolant: Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej B. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 października 2011 r. sygn. akt IV SA/Gl 1011/10 w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 1011/10 oddalił skargę B. S. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Katowicach, utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Rybniku z dnia [...] lipca 2007 r. orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u B. S. choroby zawodowej - [...] - wymienionej w poz. 22 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115).
Decyzja ta została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 540/08. W wyroku tym Sąd wskazał, że analiza treści przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w zestawieniu z art. 237 § 1 Kodeksu pracy stanowi podstawę do stwierdzenia niezgodności z tym przepisem, jako aktem wyższego rzędu, regulacji zawartej w załączniku do rozporządzenia w zakresie, w jakim określono w nim okres wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych. Stanowi to brak zgodności postanowień załącznika do rozporządzenia z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Stwierdzając powyższe Sąd I instancji odmówił zastosowania w sprawie uregulowania zawartego w kolumnie drugiej tabeli wykazu chorób zawodowych. Ponadto stwierdził, że przedmiotowe rozporządzenie nie wskazuje okresu, w jakim, po zakończeniu pracy w narażeniu, powinno nastąpić zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej oraz jej rozpoznanie, a więc regulacji, do jakiej odsyła § 2 ust. 2 rozporządzenia. W związku z tym Sąd stwierdził, że wskazana w orzeczeniach lekarskich przesłanka negatywna do rozpoznania choroby zawodowej tj. ustanie zatrudnienia czyli pracy w warunkach narażenia w 2001 r. oraz brak udokumentowanych objawów chorobowych w okresie narażenia zawodowego oraz brak udokumentowanych objawów chorobowych w okresie narażenia zawodowego oraz do trzech lat od ustania tego narażenia, nie może mieć zastosowania do oceny zawodowej etiologii schorzenia.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
