Wyrok NSA z dnia 11 września 2012 r., sygn. II GSK 1168/11
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Robotowska Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik (spr.) Protokolant Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. R. B. O. O. i M. "A." od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 8 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 2715/10 w sprawie ze skargi S. R. B. O. O. i M. "A." na postanowienie Ministra Pracy I Polityki Społecznej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zaświadczenia o pomocy de minimis 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. stwierdza nieważność postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Zastępcy Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...]; 3. zasądza od Ministra Pracy I Polityki Społecznej na rzecz S. R. B. O. O. i M. "A." kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w obu instancjach.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 marca 2011 r. V SA/Wa 2715/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę S. R. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis.
Wyrok ten wydano w następującym stanie faktycznym sprawy.
Po rozpatrzeniu wniosku S. R. prowadzącego działalność gospodarczą jako B. O. O. i M. Z. P. Ch. "A." S. R. we W., postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], Zastępca Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: PFRON) odmówił wydania zaświadczenia o pomocy de minimis odnośnie wydatku dnia [...] kwietnia 2010 r. w kwocie [...] zł (o równowartości [...] euro). Organ ustalił, że wydatek poniesiono na zakup samochodu osobowego marki [...], w ramach indywidualnego programu rehabilitacji osoby niepełnosprawnej (dalej: IPR). Pojazd miał zostać przeznaczony dla pracownika z orzeczonym czasowo umiarkowanym stopniem niepełnosprawności z powodu schorzeń narządu ruchu (kończyn dolnych) i wynikającym z IPR przeciwwskazaniem do prac wymagających dużego wysiłku fizycznego i częstego chodzenia. Był on dotychczas zatrudniony na stanowisku pracownika ochrony w grupie interwencyjnej, któremu miano obecnie powierzyć pracę kierowcy, aby wyeliminować wysiłek fizyczny. W ocenie organu utworzenie nowego miejsca pracy - stanowiska kierowcy - i wyposażenie go w samochód powinno zostać pokryte z własnych środków pracodawcy, ponieważ samochód jest niezbędny do wykonywania pracy na takim stanowisku. Brak było natomiast podstaw do uznania, że zakup ten przyczyni się do zmniejszenia ograniczeń zawodowych niepełnosprawnego pracownika, a IPR nie mógł stanowić pretekstu dla dokonanej inwestycji, jeżeli nie zmniejszał lub nie eliminował ograniczeń zawodowych wynikających z niepełnosprawności.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
