Wyrok NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. I GSK 180/11
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia NSA Maria Myślińska Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.) Protokolant Marta Podoba po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 8 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 369/10 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 369/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego. Ponadto Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia.
Decyzją z dnia [...] października 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił J. K. (prowadzącemu działalność gospodarczą jako F.-T.) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży oleju opałowego za sierpień 2004 r. w kwocie 118.028,00 zł. Organ I instancji stwierdził, że sprzedaż oleju opałowego w ilości 154.041 litrów łącznie nie została należycie udokumentowana. W wyniku przeprowadzonej analizy treści składanych oświadczeń nabywców oleju opałowego, kontrolujący stwierdzili, że zawierają one braki formalne. Uznanie oświadczeń za niespełniające określonych wymogów oznaczało, iż podatnik w odniesieniu do konkretnych sprzedaży oleju opałowego nie posiadał uprawnienia do zastosowania preferencyjnej stawki podatku akcyzowego.
J. K. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji. Zarzucił w szczególności, że organ bezzasadnie i bezpodstawnie dał wiarę oświadczeniom świadków (nabywców oleju opałowego), iż podpisy znajdujące się na przedłożonych fakturach VAT i pisemnych oświadczeniach nie są ich podpisami. Te zeznania i ustalenia powinny być zweryfikowane poprzez opinię biegłego z dziedziny badania pisma. Ponadto zeznania świadków zaprzeczających, że złożyli podpisy pod oświadczeniami lub w ogóle nie dokonywali transakcji kupna oleju opałowego, winny być skonfrontowane z zeznaniami świadków - pracowników strony, którzy zawozili nabywcom olej opałowy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
