Wyrok NSA z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. I FSK 1381/11
W sytuacji gdy ustawodawca z dniem 1 grudnia 2008 r., zmieniając w sposób zaskakujący i radykalny termin określony w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) nie przewidział żadnej regulacji intertemporalnej, do wierzytelności powstałych przed 1 grudnia 2008 r. powinien znaleźć zastosowanie art. 89a ust. 2 pkt 5 u.p.t.u. w brzmieniu obowiązującym do tej daty.
Teza urzędowa
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Krzysztof Stanik, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "W" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt I SA/Ol 134/11 w sprawie ze skargi "W." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 17 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2010 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w O. na rzecz "W." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. kwotę 3550 (trzy tysiące pięćset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami podatkowymi.
1.1. Wyrokiem z 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 134/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę W. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 17 stycznia 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów za luty 2010 r.
1.2. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z 29 października 2010 r., określającą spółce kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za luty 2010 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że spółka prawidłowo zadeklarowała w deklaracji VAT-7 za luty 2010 r. podatek należny i podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących dostawy i nabycia dokonane w lutym 2010 r. Jednocześnie w deklaracji tej spółka skorygowała kwotę deklarowanych dostaw oraz podatek należny w związku z wierzytelnościami, których nieściągalność została uprawdopodobniona, na podstawie art. 89a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm., dalej "u.p.t.u."). Faktury zgłoszone do korekty wystawione zostały w 2007 r. na rzecz dwóch spółek, wobec których toczy się postępowanie upadłościowe. Skarżąca pismami z 28 grudnia 2009 r. wystąpiła do dłużników z wezwaniem o uregulowanie zaległości wynikających z przedmiotowych faktur, przy czym pismo kierowane do jednego z dłużników nie zawierało informacji o zamiarze skorygowania podatku należnego. Pisma te odebrane zostały przez adresatów 26 stycznia 2010 r. W związku z powyższym organ stwierdził, że podatnik nie spełnił warunku wynikającego z art. 89a ust. 2 pkt 5 u.p.t.u., gdyż od daty wystawienia faktur dokumentujących wierzytelności upłynęły 2 lata. Nie przysługiwało mu zatem prawo do dokonania korekty podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności z faktur VAT z 2007 r. Ponadto w przypadku podatku należnego wynikającego z faktur sprzedaży dla jednego z kontrahentów nie został także spełniony warunek z art. 89a ust.2 pkt 6 ustawy, gdyż pismo z 28 grudnia 2009 r. wzywające do zapłaty dłużnika nie wskazywało na zamiar skorygowania podatku należnego w trybie art. 89a u.p.t.u.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
