Wyrok NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. II OSK 719/10
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie Sędzia NSA Jacek Chlebny (spr.) Sędzia del. WSA Marzenna Linska-Wawrzon Protokolant asystent sędziego Anna Sidorowska - Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej D.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1565/09 w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. uchyla decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], 3. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżącego D.W. kwotę 660 zł (sześćset sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym 320 zł (trzysta dwadzieścia) kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 25 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D.W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego.
Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Decyzją z [...] lutego 2009 r. Wojewoda Mazowiecki, rozpoznając wniosek D.W., obywatela Izraela, odmówił na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353 ze zm.) stwierdzenia posiadania przez zainteresowanego obywatelstwa polskiego. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że w sprawie bezspornym było, że wnioskodawca urodził się w dniu 6 kwietnia 1941 r. w T. (Izrael), jako dziecko pochodzące ze związku małżeńskiego S.S. i M. Ojciec skarżącego, urodzony w 1908 r. w B., wyemigrował na pobyt stały do Palestyny w 1935 r., a następnie po powstaniu Państwa Izrael w dniu 15 maja 1948 r. nabył obywatelstwo izraelskie. W związku z tym, że w dacie urodzenia skarżącego jego ojciec był obywatelem polskim, zgodnie z art. 5 w związku z art. 4 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 7, poz. 44 ze zm.), skarżący nabył z mocy prawa przez urodzenie obywatelstwo polskie. W ocenie Wojewody Mazowieckiego, powyższa okoliczność nie mogła jednak skutkować wydaniem decyzji zgodnej z żądaniem wnioskodawcy, albowiem istotne znaczenie dla sprawy miało również to, czy w okresie późniejszym nie wystąpiły inne zdarzenia, które przerwały ciągłość posiadania przez wymienionego obywatelstwa polskiego. Zdaniem organu, przedłożone i zgromadzone w toku postępowania dowody wskazywały na tego rodzaju okoliczność, albowiem z zaświadczeń przedstawionych przez stronę (zaświadczenia wystawione przez organy wojskowe Izraela z 12 sierpnia 2008 r. i 13 listopada 2008 r.) wynikało, że ojciec wnioskodawcy w dniu 17 października 1950 r. został powołany do służby rezerwowej w armii izraelskiej. Okoliczność ta, rozumiana jako wstąpienie do służby wojskowej w państwie obcym, bez zgody organu właściwego, wypełniała, jak wskazał Wojewoda Mazowiecki, dyspozycję art. 11 pkt 2 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego, skutkując utratą przez S.S.W. obywatelstwa z mocy prawa w dniu wstąpienia do wojska izraelskiego. W dacie utraty przez niego obywatelstwa polskiego obywatelstwo to utracił również wnioskodawca, jako osoba małoletnia, zgodnie z dyspozycją art. 13 cyt. ustawy, rozciągającego przywołany skutek na żonę tracącego obywatelstwo polskie, jak również na jego dzieci, w wieku do lat 18.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
