Wyrok NSA z dnia 14 wrzenia 2011 r., sygn. I GSK 11/10
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Urszula Raczkiewicz (spr.) Sędzia NSA Maria Myślińska Sędzia NSA Zofia Przegalińska Protokolant Marcin Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 27 sierpnia 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 199/09 w sprawie ze skargi "M." S.A. w T. na interpretację przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 199/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. w sprawie ze skargi M. S.A., dalej: M., w T. na indywidualną interpretację podatkową Ministra Finansów z [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego, uchylił zaskarżoną interpretację oraz odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał na następujący stan sprawy:
Skarżąca spółka zwróciła się do organu podatkowego z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Strona zapytała, czy słusznie nalicza i odprowadza podatek akcyzowy od energii elektrycznej sprzedawanej lokalnemu dystrybutorowi, który nie jest ostatecznym konsumentem tej energii? Opisując stan faktyczny, spółka wskazała, że jest producentem energii elektrycznej w skojarzeniu z produkcją ciepła. Obok zużycia produkowanej energii elektrycznej na potrzeby własne, jedynym odbiorcą produkowanej energii jest lokalny dystrybutor - E. S.A. w K. Sprzedaż energii temu podmiotowi prowadzona jest na podstawie stosownej umowy. Skarżąca stwierdziła, że opodatkowując sprzedaż działa w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 5 i art. 11 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 2 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm, dalej jako u.p.a.). W ocenie skarżącej od dnia 1 stycznia 2006 r. producent energii elektrycznej, który nie jest jednocześnie jej finalnym odbiorcą nie jest podatnikiem podatku akcyzowego, a zapłacony przez niego podatek stanowi nadpłatę w myśl przepisów Ordynacji podatkowej, wobec czego przysługuje jemu zwrot nienależnego świadczenia. Skarżąca wyraziła pogląd, że przepisy krajowe regulujące podatek akcyzowy nakazujące opodatkowanie tym podatkiem czynności sprzedaży energii elektrycznej przez producentów są od tego dnia niezgodne z prawem wspólnotowym, a mianowicie z art. 21 ust. 5 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania wyrobów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE. L.03.283.51, zwanej dalej Dyrektywą energetyczną), na mocy którego to przepisu obowiązek zapłaty podatku akcyzowego powstaje dopiero z chwilą dostawy energii elektrycznej przez dystrybutora (redystrybutora) do odbiorcy końcowego, czyli konsumenta energii elektrycznej. W związku z tym, mając na uwadze zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego nad prawem krajowym, na zasadzie art. 90 ust. 1 i art. 91 ust. 1 i 3 Konstytucji RP Spółka przyjęła, że jako producent energii elektrycznej od dnia 1 stycznia 2006 r. nie powinna płacić podatku akcyzowego od wytwarzania energii elektrycznej i ma prawo wystąpić o zwrot nadpłaty podatku już uiszczonego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
