Wyrok NSA z dnia 29 marca 2011 r., sygn. I GSK 86/10
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędzia NSA Zofia Borowicz Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Bk 192/09 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od K. K. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w B. kwotę 1000 (jeden tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Bk 192/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do grudnia 2002 r.
I
Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji przyjął następujące ustalenia.
Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...], Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił K. K. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2002 r. w łącznej kwocie [...] zł, w miejsce zadeklarowanego przez stronę zobowiązania w tym podatku.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w trakcie przeszukania pomieszczeń związanych z prowadzoną przez stronę działalnością gospodarczą skarżący przekazał kontrolującym zeszyty, wśród których znajdował się zeszyt określany jako "Nr 2", zawierający miesięczne zestawienia w formie tabelarycznej wielkości zakupu i sprzedaży gazu za poszczególne miesiące 2002 r. Każda z tabel dotyczących poszczególnych miesięcy była podsumowana, a wartości sum poszczególnych miesięcy wpisywano na końcu kolumn. Ustalono, iż zapisy zawarte w kolumnach od 2 do 5 są zgodne co do ilości litrów gazu z ilościami wynikającymi z dowodów sprzedaży gazu tj. z faktur i paragonów, natomiast ilości gazu określone w kolumnie nr 7, nazwanej "GAZ BEZ", stanowią ilości gazu zakupionego, na które strona nie posiadała dokumentów zakupu. Zapisy w kolumnie 7 nie figurują w żadnej ewidencji księgowej i nie mają związku z żadnymi dokumentami prowadzonymi na stacji. Ponadto stwierdzono, iż strona posiadała zeszyty o nazwach "Z.", "R. M.", "M.", które dotyczyły sprzedaży i rozliczenia gazu z odbiorcami: J. Z., R. M., W. M. Organy ustaliły, że w transakcjach z tymi podmiotami, wystawiano faktury sprzedaży z dopiętymi do nich paragonami z kasy fiskalnej, jednakże osoby te przesłuchane w charakterze świadków nie potwierdziły gromadzenia paragonów z kasy fiskalnej w celu odbioru faktur. Zdaniem organów może to świadczyć o możliwości dołączania do faktur, paragonów pochodzących od innych nabywców gazu, nie zainteresowanych ich odbiorem. Zdaniem organu, o tym, że podatnik nie ewidencjonował wszystkich zakupów i sprzedaży gazu świadczą także dowody zgromadzone w postępowaniu przeprowadzonym wobec jego kontrahenta - firmy "P. C.". Wskazane wyżej okoliczności oznaczały to, że podatnik zaniżał obrót gazem i tym samym nie deklarował w należnej wysokości podatku akcyzowego z tytułu jego sprzedaży. W konsekwencji organ I instancji stwierdził nierzetelność prowadzonych przez podatnika ksiąg podatkowych i określił podstawę opodatkowania w drodze oszacowania, przyjmując wielkości zakupów (a co za tym idzie - także sprzedaży gazu) wynikające z zestawień w zeszycie "Nr 2".
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
