Wyrok NSA z dnia 29 września 2011 r., sygn. I FSK 1393/10
Naczelny Sąd Administracyjny, zobowiązany z urzędu do wzięcia pod rozwagę przesłanek nieważności postępowania, w pozostałym zakresie jest związany granicami skargi kasacyjnej (por. art. 183 § 1 P.p.s.a.). Oznacza to, że Sąd ten nie jest uprawniony do dopatrywania się naruszeń innych norm niż wskazane jednoznacznie przez stronę, nie może też konkretyzować podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, czy uzupełniać zaprezentowanej w ich uzasadnieniu argumentacji. To do strony wnoszącej skargę kasacyjną należy bowiem odpowiednio precyzyjne sformułowanie podstaw kasacyjnych i przywołanie wywodów na ich poparcie.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Sylwester Marciniak (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Inga Gołowska, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych J. U. i T. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 62/09 w sprawie ze skargi J. U. i T. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargi kasacyjne.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 62/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. U. i T. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 listopada 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
2. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji stwierdził, że spór w sprawie sprowadza się do oceny, czy nastąpiło przedawnienie zobowiązania w podatku VAT za sierpień 1999 r., a w związku z tym, czy doszło do wygaśnięcia tego zobowiązania na podstawie art. 59 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej O.p.). Po zapoznaniu się z całością dowodów zgromadzonych w aktach administracyjnych Sąd I instancji podzielił stanowisko organów, iż w sprawie nie doszło do przedawnienia wskazanego zobowiązania w podatku VAT. Na potwierdzenie swego poglądu Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał - na tle stanu faktycznego przedmiotowej sprawy - analizy zmian ustawowych w zakresie instytucji przedawnienia (art. 70 O.p.), wskazując przede wszystkim, że zgodnie z wolą ustawodawcy zobowiązania podatkowe niezależnie od upływu czasu w ogóle nie przedawniają się, pod warunkiem ich zabezpieczenia hipoteką lub zastawem skarbowym. Skutek zaś upływu terminu, który w innych przypadkach powodowałby przedawnienie zobowiązania, jest taki, iż zobowiązania podatkowe w taki sposób zabezpieczone mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub z zastawu skarbowego. W sprawie taki właśnie sposób zabezpieczenia zobowiązania w podatku VAT za sierpień 1999 r. został przez organy podatkowe dokonany. Z akt administracyjnych wynika, że pismem z 17 kwietnia 2000 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o wpisanie hipoteki przymusowej w Dziale IV księgi wieczystej dla nieruchomości stanowiącej współwłasność skarżących z tytułu zaległości podatkowych, w tym m.in. objętych tytułem wykonawczym z 5 listopada 1999 r., dotyczących podatku VAT za sierpień 1999 r. W dniu 15 grudnia 2000 r. został dokonany wpis hipoteki przymusowej w kwocie 68.072,31 zł na rzecz Urzędu Skarbowego, co oznacza, iż zobowiązanie w podatku VAT za sierpień 1999 r. - wbrew zarzutom skargi - nie wygasło wskutek przedawnienia. W konsekwencji wydanie decyzji w przedmiocie określenia zobowiązania z tego tytułu przez organy nastąpiło przed końcem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
