Wyrok NSA z dnia 21 wrzenia 2011 r., sygn. I FSK 1398/10
W przypadku korekty deklaracji nie jest to "nowe" w dosłownym tego słowa znaczeniu zdarzenie prawne, a jedynie zmiana brzmienia uprzednio złożonego rozliczenia za dany okres. Niemniej to nowe skonkretyzowanie nie może działać wstecz. Następstwa takich zdarzeń implikują od chwili ich zaistnienia, a nie od powstania zdarzeń do których się odnoszą. Termin 60 dniowy na zwrot różnicy podatku od złożenia rozliczenia przez podatnika został przewidziany dla każdego rozliczenia przedłożonego organowi podatkowemu za dany okres przez podatnika, zatem również - korekty. Korekta deklaracji podatkowej, która zmienia pierwotną treść złożonej deklaracji, stanowi w swojej istocie rozliczenie o nowym brzmieniu. Zatem termin 60 dniowy musi biec od jej złożenia, ponieważ będąc oświadczeniem o nowym brzmieniu, nie tylko w zakresie danego rozliczenia ale również woli otrzymania zwrotu różnicy podatku w wysokości wyższej od wskazanej w uprzednio złożonej deklaracji, nie może działać wstecz.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędzia WSA (del.) Maciej Jaśniewicz (sprawozdawca), Protokolant Marta Sokołowska-Juras, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt I SA/Wr 140/10 w sprawie ze skargi W. B. P. Sp. z o. o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 30 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, 2. zasądza od W. B. P. Sp. z o. o. z siedzibą w B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej we W. kwotę 490 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi W. P. spółka z o.o. z siedzibą w B. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 28 października 2008r. Spółka wystąpiła o zwrot kwoty 52.524 zł łącznie z należnymi odsetkami z tytułu korekt deklaracji VAT-7 za miesiące od maja 2003 r. do kwietnia 2004 r. Spółka wyjaśniła, iż w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 czerwca 2008 r. (sygn. akt I SA/Wr 262/08) dokonała korekt deklaracji VAT-7 za miesiące od maja 2003 r. do kwietnia 2004 r. W korektach tych zwiększono o 52.524 zł kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, natomiast w skorygowanej deklaracji za maj 2004 r. zwiększono o 52.524 zł kwotę do zwrotu na rachunek bankowy Spółki. Zwrotu w.w kwoty organ dokonał bez wydania decyzji w dniu 6 listopada 2008 r. bez oprocentowania. W deklaracji pierwotnej VAT-7 za maj 2004r. złożonej w dniu 25.06.2004 r., Spółka wykazała kwotę do zwrotu bezpośredniego (w terminie 60 dni - do 30 sierpnia 2004 r.) w wysokości 642.827 zł. Kwota ta została zwrócona w terminie na rachunek bankowy podatnika. W piśmie z 13 listopada 2008r. Spółka wystąpiła o zwrot kwoty 28.524,10 zł z tytułu odsetek naliczonych od nadpłaty podlegającej oprocentowaniu w związku z niezwróconą w terminie różnicą podatku. Zdaniem Spółki, nadwyżka podatku naliczonego od towarów i usług nad podatkiem należnym w kwocie 52.254 zł za maj 2004 r., przechodząca z rozliczeń za miesiące poprzednie, winna być zwrócona Spółce w terminie do dnia 30 sierpnia 2004 r. (t.j. w terminie zwrotu właściwym dla deklaracji VAT-7 za maj 2004 r. złożonej w dniu 25 czerwca 2004 r.). Zwrot w.w kwoty Spółka otrzymała dopiero 6 listopada 2008 r. Niewykazanie przez Spółkę w pierwotnej deklaracji zwrotu bezpośredniego za maj 2004 r. w pełnej wysokości spowodowane było, jak wyjaśniła, błędną interpretacją przepisów prawa podatkowego, dokonaną przez organy podatkowe w decyzji ostatecznej, uchylonej przez WSA we Wrocławiu wyrokiem z 3 czerwca 2008r. Spółka wywiodła, że niezwrócona w terminie różnica podatku, jako nadpłata podlega oprocentowaniu w rozumieniu Ordynacji podatkowej, co wynika z art. 87 ust.7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej jako ustawa o VAT) i powołała się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt IVCK 284/05.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
