Wyrok NSA z dnia 2 wrzenia 2011 r., sygn. I FSK 1109/10
W przypadku utraty dokumentacji potwierdzającej prawo podatnika do skorzystania z prawa do odliczenia, uprawnienie to ma w pierwszej kolejności udowadniać podatnik, a wyjątkowo, gdy podatnik wykaże, że odtworzenie dokumentacji obiektywnie nie jest możliwe lub nadmiernie utrudnione obowiązek ten przechodzi na organ podatkowy.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędzia NSA Jan Zając, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 27 maja 2010 r. sygn. akt I SA/Ke 128/10 w sprawie ze skarg M. P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 grudnia 2009 r. nr [...], [...] , [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2004 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od M. P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. kwotę 1.800 zł (słownie: jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, 3) przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego P. Z. kwotę 3.321 zł (słownie: trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden złotych) tytułem wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu oraz 39,40 zł (słownie: trzydzieści dziewięć złotych 40/100 groszy) tytułem zwrotu udokumentowanych wydatków tego pełnomocnika.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 27 maja 2010 r., sygn. I SA/Ke 128/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." oddalił skargi M. P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 14 grudnia 2004 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, lutym i marzec 2004 r.
W uzasadnieniu do tego wyroku Sąd w pierwszej kolejności przedstawił stan faktyczny ustalony przez organy podatkowe. W tych ramach Sąd wskazał, że decyzjami z 6 sierpnia 2009 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił skarżącej za styczeń, luty i marzec 2004 r. w podatku od towarów i usług kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc. Organ pierwszej instancji wskazał, że za badany okres skarżąca nie posiadała dokumentacji podatkowej, która według jej oświadczeń, została skradziona. W związku z tym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K., odstępując od oszacowania podstawy opodatkowania, ustalił wartość netto sprowadzanych przez skarżącą a następnie sprzedawanych samochodów, kwotę podatku należnego i kwotę podatku naliczonego w oparciu o dane wynikające z dowodów zgromadzonych w toku postępowania kontrolnego, w tym przede wszystkim dokumentów przesłanych przez Naczelnika Urzędu Celnego w K., tj. kserokopii faktur sprzedaży, dokumentów SAD oraz decyzji w przedmiocie określenia podatku akcyzowego od sprowadzanych samochodów. Organ pierwszej instancji podniósł również, że w kilku przypadkach wartość sprzedawanych samochodów widniejąca na fakturach odbiegała od ceny, jaką podawali nabywcy tych samochodów, przesłuchani jako świadkowie. Wobec tego do wyliczenia wartości sprzedaży Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w tych przypadkach oprał się na zeznaniach świadków.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
