Wyrok NSA z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. I FSK 322/10
Wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia w uzasadnieniu oraz jej wyjaśnienie powinno mieć charakter zwięzły, ale pozwalający na skontrolowanie przez strony postępowania i ewentualnie przez sąd wyższej instancji, czy sąd orzekający nie popełnił w swoim rozumowaniu błędów.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Roman Wiatrowski, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 483/09 w sprawie ze skarg J. B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 grudnia 2008 r. nr od [...] do [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2002 r. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami.
1.1. Wyrokiem z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 483/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi J. B. (dalej jako Strona lub Skarżący) na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 grudnia 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2002 r.
1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawiając stan faktyczny podał, że decyzjami z dnia 31 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 13 września 2007 r. określające Skarżącemu kwotę podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2002 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięć organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji nie uznał prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur wystawionych przez I. sp. z o.o. (dalej jako I.) i M. M. K. (dalej jako M.), ponieważ dokumentują one niedokonane czynności. Organ pierwszej instancji nie uznał także faktur wystawionych przez Skarżącego dla wskazanych wyżej podmiotów tytułem sprzedaży komponentów paliw, przyjmując, że te transakcje nie miały miejsca, a podatnik wytworzył z zakupionych komponentów paliwa, sprzedawane jako olej napędowy i benzyny. Następnie organ wskazał, że doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, wskutek skutecznego doręczenia zawiadomienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego, a dokonywane w postępowaniu zmiany adresu zamieszkania J. B. zostały uznane za fikcyjne.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
