Wyrok NSA z dnia 14 października 2010 r., sygn. I OSK 1737/09
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Kacprzak Sędziowie: sędzia NSA Ewa Dzbeńska sędzia del. WSA Iwona Kosińska (spr.) Protokolant Joanna Drapczyńska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] "[...]" w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 738/09 w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej Kraków na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 września 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 738/09, po rozpatrzeniu skargi Gminy Miejskiej Kraków na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia [...] maja 2006 r. nr [...].
W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny przedstawił następujący stan faktyczny sprawy:
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia [...] maja 2006 r., po rozpatrzeniu wniosku Gminy Kraków o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] listopada 1999 r. orzekającej o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości składającej się z działki nr [...] o powierzchni 6,8973 ha, objętej KW nr [...] i Kw nr [...], w części dotyczącej powstałej w wyniku podziału działki nr [...] i przejściu własności tej działki na rzecz Gminy Kraków, odmówiło stwierdzenia nieważności wyżej opisanej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia [...] października 2006 r. utrzymało w mocy tę decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 27 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 36/07 oddalił skargę Gminy Kraków uznając ją za niezasadną. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że decyzja administracyjna jest aktem prawnym sformalizowanym, co nie dotyczy nielicznych sytuacji, w których jej wydanie nie następuje na piśmie. Forma decyzji uznawana jest za istotny element charakterystyki aktu administracyjnego, gdzie określone znaczenie posiadają także poszczególne jego składniki. Praktyka wskazuje, że z uwagi na treść art. 9 kpa do decyzji wprowadzane są także inne pouczenia, mające charakter informacyjny. Specyfika niniejszej sprawy nakazuje zwrócić uwagę na fakt, że konkretyzacja prawa dokonuje się wyłącznie w rozstrzygnięciu (osnowie, sentencji), nie zaś w innych elementach decyzji. Dopuszczalne jest stwierdzenie nieważności części decyzji administracyjnej. Taka możliwość istnieje wówczas, gdy rozstrzygnięcie decyzji składa się z kilku elementów, z których każdy mógłby być przedmiotem orzekania w osobnej decyzji. Nie jest zasadnym nadawanie poszczególnym elementom decyzji odmiennego charakteru, waloru i znaczenia niż wynikający z wprost z jej treści, w szczególności zaś uznanie za rozstrzygnięcie tych składników, które określono jednoznacznie jako pouczenie. Rozstrzygnięcie decyzji podziałowej mówi wyłącznie o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości. Faktem jest, że podstawa prawna kwestionowanej decyzji uwzględnia także art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zarówno ten przepis, jak inne regulacje o podziale nieruchomości w chwili jej wydania nie przewidywały kompetencji dla organów administracji publicznej do władczego, konstytutywnego lub deklaratoryjnego orzekania w przedmiocie przejścia w tym trybie prawa własności, zaś jego powołanie stosownie do treści przedmiotowego aktu administracyjnego, może być łączone jedynie z elementem informacyjnym nazwanym pouczeniem, a nie z rozstrzygnięciem czy jego uzasadnieniem. Decyzja o podziale nieruchomości może prowadzić do określonych skutków pozostających poza sferą orzekania organów administracyjnych. W sprawie niniejszej kwestionowana decyzja zawiera błędne pouczenie, które uwzględnia treść powołanego art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Samo przytoczenie treści tego przepisu związanego z pouczeniem nie może być traktowane jako rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, skoro zarówno z osnowy decyzji, jaki i jej uzasadnienia wynika w sposób jednoznaczny, że kwestia przeniesienia prawa własności nie była przedmiotem analizy i orzekania organu administracji. Wada decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] listopada 1999 r. tkwi w fakcie nieuprawnionego powołania przez organ administracji w podstawie decyzji przepisu art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W orzecznictwie i doktrynie prawa administracyjnego ugruntowany jest uzasadniony pogląd, że brak zamieszczenia w decyzji podstawy prawnej jej wydania lub zamieszczenie wadliwej podstawy nie stanowi przesłanki do stwierdzenia nieważności wydanej w ten sposób decyzji. Fakt, że błędne pouczenie czy wadliwe wskazanie w podstawie prawnej kwestionowanej decyzji art. 98 powołanej ustawy doprowadziło do wpisania na wniosek Spółdzielni "[...]" w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej dla nieruchomości składającej się z działki nr [...] Gminy Miejskiej Kraków jako właściciela tej nieruchomości nie ma dla sprawy znaczenia. Powoływanie się zaś na taką a nie inną interpretację treści decyzji przez sąd wieczystoksięgowy jest całkowicie dowolne, bowiem orzeczenie o wpisie nie zawiera uzasadnienia. Błędne jest stwierdzenie, że kwestionowana decyzja dla sądu wieczystoksięgowego stanowiła jedyny dowód przejścia własności nieruchomości na podstawie art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak również, że z uwagi na zasadę autonomii orzecznictwa sądowego i administracyjnego sąd nie będzie mógł badać legalności aktu administracyjnego, który został powołany jako podstawa wpisu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
