Wyrok NSA z dnia 25 marca 2009 r., sygn. I OSK 1535/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko Sędziowie NSA Jolanta Rajewska (spr.) NSA Roman Ciąglewicz Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2009r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 602/08 w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 602/08 oddalił skargę K. O. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej.
Wyrok zapadł w następujących okolicznościach sprawy.
Prezes Rady Ministrów, działając w oparciu o art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz. U. z 2004 r., Nr 39, poz. 353 ze zm. - dalej powoływana jako "ustawa o emeryturach i rentach z FUS"), decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], odmówił przyznania K. O. renty specjalnej. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes Rady Ministrów decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej powoływanej jako kpa) poprzednią decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przedmiotowe świadczenia może być przyznane jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Przy rozpoznaniu wniosku brana jest pod uwagę sytuacja bytowa wnioskodawcy, o ile w sprawie występują też inne, szczególne okoliczności, wskazujące na wybitne zasługi w jakiejś dziedzinie kultury lub sportu albo szczególne zdarzenia losowe. Okoliczności powoływane przez K. O. we wniosku oraz dołączone do niego dokumenty i zebrane w sprawie dowody nie dają podstaw do przyznania mu świadczenia specjalnego. Wynika z nich bowiem, że wnioskodawca pracował nieprzerwanie od dnia 26 sierpnia 1968 r. do 30 kwietnia 1994 r. w górnictwie. Z tego tytułu otrzymywał wyróżnienia i dyplomy. W sierpniu 1994 r. Obwodowa Komisja Lekarska do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia zaliczyła K. O. do III grupy inwalidów, a orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 6 listopada 2006 r. został on uznany za częściowo niezdolnego do pracy i otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości 570,77 zł. Wnioskodawca zamieszkuje w domu jednorodzinnym wraz z żoną, nie korzystał i nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, ponadto, jak sam oświadczył, cały czas pozostaje pod stałą opieką lekarzy specjalistów, co wiąże się z dużymi wydatkami na zakupu lekarstw. W ocenie organu, rzetelne wykonywanie obowiązków służbowych oraz zdobywanie kolejnych szczebli rozwoju zawodowego przez wnioskodawcę nie może być uznane za przejaw wybitnych osiągnięć i tym samym za spełnienie przesłanek wynikających w art. 82 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu powołanego przepisu, tj. łączenie sytuacji bytowej z wybitnymi zasługami wnioskodawcy i zdarzeniami losowymi. Ponadto omawiane świadczenie nie jest świadczeniem o charakterze socjalnym. Przyznawane jest ono przez Prezesa Rady Ministrów jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach a nie z uwagi tylko na trudną sytuację zdrowotną lub materialną wnioskodawcy. Świadczenia te są finansowane z budżetu państwa i nie mają charakteru roszczeniowego, bowiem ustawa pozostawia rozstrzygnięcie w tym zakresie uznaniowej decyzji Prezesa Rady Ministrów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
