Postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2009 r., sygn. I FZ 235/09
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 150/09 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 25 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
I FZ 235/09
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 150/09, odrzucił zażalenie S. B. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 10 marca 2009 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku S. B. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 25 listopada 2008 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postanowienie z dnia 10 marca 2009 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2009 r., zażalenie zostało złożone przez pełnomocnika będącego radcą prawnym w terminie (25 marca 2009 r.), natomiast wpis stały w wysokości 100 zł należny od tego zażalenia został uiszczony 31 marca 2009 r., a zatem z uchybieniem terminu. Z tych względów, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie podlegało odrzuceniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie oraz przyjęcie do rozpoznania zażalenia z dnia 25 marca 2009 r., a także o zasądzenie od organu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przypisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: naruszenie art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z zasadami konstytucyjnymi - zasadą równości z art. 32 ust. 1, zasadą sprawiedliwości i jawności sądu z art. 45 ust. 1 oraz prawem zaskarżania orzeczeń sądów z art. 78, w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP przez uznanie, że opłaty sądowe można uiścić tylko w kasie właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, ograniczając tym samym obywatelom prawo do sądu oraz prawo do zaskarżania orzeczeń sądu; naruszenie art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z zasadami konstytucyjnymi - zasadą demokratycznego państwa prawa z art. 2, zasadą równości z art. 32 ust. 1, zasadą sprawiedliwości i jawności sądu z art. 45 ust. 1 oraz prawem zaskarżania orzeczeń sądów z art. 78, w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP przez zróżnicowanie podmiotów wnoszących pisma na profesjonalnych i nieprofesjonalnych oraz dalszy podział podmiotów profesjonalnych na adwokatów i radców prawnych w jednej grupie oraz doradców podatkowych i rzeczników patentowych w drugiej grupie, uniemożliwiając skarżącemu ochronę swoich interesów mimo przymusu stosowania przepisów Konstytucji bezpośrednio, naruszając tym samym zasadę równości i prawo obywateli do sądu, a także zasadę demokratycznego państwa prawa; naruszenie art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności przez uniemożliwienie pozwanemu sprawiedliwego rozpatrzenia jego sprawy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
