Wyrok NSA z dnia 11 marca 2009 r., sygn. II FSK 1780/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Krystyna Nowak (sprawozdawca), Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Anna Maria Świderska, Protokolant Anna Dziewiż - Przychodzeń, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej PPHU "E." sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Go 1384/06 w sprawie ze skargi PPHU "E." sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 11 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 3 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Go 1384/06, wydanym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2009 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 12170 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę "E." Spółki z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z 11 sierpnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r.
Z uzasadnienia wyroku wynikało, że w 2002 r. Spółka świadczyła usługi budowlano-kamieniarskie, prowadziła handel kamieniem naturalnym oraz obrót nieruchomościami. W wyniku przeprowadzonego w okresie od stycznia do kwietnia 2006 r. postępowania kontrolnego stwierdzono, że zawyżyła koszty uzyskania przychodów m.in. o 65 tys. netto wynikające z faktury Nr [...] z 26 lutego 2002 r. wystawionej przez Z. S. O., E., za usługi budowlano-montażowe okładzin kamiennych w C. w G. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał 31 maja 2006 r. decyzję Nr [...], w której określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. w kwocie wyższej niż wykazała skarżąca w zeznaniu CIT-8 za ten rok.
Z uzasadnienia decyzji wynikało, m.in., że w 2002 r. Spółka wykazała koszty w wysokości 181.065,07 zł netto oraz przychody w sumie 123.694 zł. Na tę ostatnią wielkość złożyły się kwoty z trzech faktur: 1) Nr [...] z 22 stycznia 2002 r. "Za roboty budowlano-montażowe z okładzin granitowych i piaskowca w C. zgodnie z protokołem końcowym odbioru robót z 16 stycznia 2002 r." opiewająca na kwotę netto 109.244 zł, dotycząca prac wykonanych w okresie od 2 stycznia do 15 stycznia 2002 r.; 2) Nr [...] z 31 stycznia 2002 r. za "Wykonanie impregnacji posadzki granitowej w obiekcie: C. w G." na kwotę netto 8.450 zł (brak wskazania okresu wykonania usługi); 3) Nr [...] z 20 maja 2002 r. "Za dostawę i ułożenie łupków kwarcytowych zgodnie ze zleceniem [...] z 15 kwietnia 2002 r. i protokołem odbioru z 9 maja 2002 r. dla C. w C. w G. opiewająca na kwotę netto 6.000 zł - dotyczyła prac wykonanych w okresie od 30 kwietnia do 4 maja 2002 r. Każdej z tych faktur przyporządkowano koszty, uwzględniając wszelkie wydatki dotyczące materiałów, usług budowlanych i transportowych, delegacji, biorąc pod uwagę informacje wynikające z umów oraz protokołów odbiorów. Nierozliczona pozostała faktura Nr [...]. Z dołączonego do niej protokołu odbioru wykonanych prac z 26 lutego 2002 r. wynikało, że prace przeprowadzono w obiekcie C. w G. w okresie od 22 stycznia do 26 lutego 2002 r. Spółka nie wystawiła żadnej faktury dotyczącej sprzedaży usług zakupionych w oparciu o powyższą fakturę. Nie wiązała się ona też z żadną z trzech wskazanych powyżej faktur sprzedaży. Prezes zarządu - A. S. w złożonych na tę okoliczność wyjaśnieniach tłumaczył, że sporna faktura została wystawiona przez wykonawcę po terminie odbioru obiektu z uwagi na konieczności dokonania poprawek nieujawnionych w protokole odbioru z 16 stycznia 2002 r. dokonanego przez Generalnego Wykonawcę. Zafakturowanie nastąpiło dopiero po usunięciu usterek przez firmę S. O. Organ podważył stanowisko prezesa i na potwierdzenie swojej tezy przedstawił szereg okoliczności. Po pierwsze, zgodnie z protokołem odbioru robót, prace na przedmiotowym obiekcie prowadzono w okresie od 2 stycznia do 15 stycznia 2002 r. Po drugie, protokół podpisał m.in. kierownik budowy. Po trzecie, z protokołu odbioru ostatecznego robót kamieniarskich z 16 stycznia 2002 r. wynika, iż: prace wykonano zgodnie ze zleceniem, usterki usunięto w trakcie wykonywania robót, oceniono je jako jakościowo dobre, uznano za odebrane, a termin ich zakończenia (16 stycznia 2002 r.) za dotrzymany. Po czwarte, protokół podpisała trzyosobowa komisja w skład której wchodziły dwie osoby ze strony firmy D. Po piąte, powyższe dowodzenie potwierdzone zostało przez UKS w G., który w firmie D. na okoliczność zebrania materiałów związanych z przedmiotową sprawą przeprowadził w tej firmie kontrolę. Po szóste, na czas trwania gwarancji Spółka dokonała stosownego ubezpieczenia - co wynika między innymi z dokonanego księgowania stawki tego ubezpieczenia. Po siódme, "naprawy" źle wykonanych prac dokonuje w ramach gwarancji ich wykonawca - a więc w takim wypadku byłby to koszt obciążający bezpośredniego wykonawcę, tj. firmę S. O., gdyż to on mógł nienależycie wykonać zlecone zadanie.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
