Wyrok NSA z dnia 22 września 2009 r., sygn. II FSK 542/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (sprawozdawca), Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia WSA del. Ludmiła Jajkiewicz, Protokolant Dorota Żmijewska, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Ol 600/07 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 14 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 600/07 uwzględnił skargę B. K. i uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 14 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r.
Decyzją tą Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia 24 maja 2007 r., którą ustalono B. K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2007. Przy obliczaniu podatku przyjęto, że budynek stanowiący własność podatniczki jest budynkiem letniskowym, a nie mieszkalnym.
W motywach decyzji organ odwoławczy stwierdził, że wysokość podatku od nieruchomości organ I instancji ustalił przyjmując za podstawę wymiaru grunt o powierzchni 860 m2 oznaczony symbolem "Bi", stanowiący teren rekreacyjny i budynek rekreacyjny o powierzchni użytkowej 106,91 m2 oraz stosując stawki podatkowe określone w Uchwale Nr III/22/06 Rady Gminy S. z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie wysokości stawek podatku od nieruchomości w 2007 r. Spór w sprawie dotyczy zakwalifikowania budynku stanowiącego własność podatniczki do jednej z kategorii budynków, o których mowa w art. 5 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844, dalej powoływanej jako u.p.o.l.). Przepis ten różnicuje maksymalne stawki podatkowe w zależności od zaliczenia budynku do określonej kategorii. Organ I instancji zastosował stawkę podatkową przewidzianą dla budynków pozostałych. Za rozstrzygające przyjął bowiem, że budynek został wybudowany na podstawie zezwolenia udzielonego na budowę domu letniskowego. Stanowisko to organ odwoławczy uznał za poprawne, gdyż również w jego ocenie cechą przesądzającą o zakwalifikowaniu budynku do kategorii budynków mieszkalnych nie jest posiadanie budynku w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, lecz dokumentacja architektoniczno-budowlana.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
