Postanowienie NSA z dnia 21 sierpnia 2009 r., sygn. II FZ 290/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Aleksandra Wrzesińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. W. i B. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 433/07 odmawiające przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi P. W. i B. W. na postanowienia Ministra Finansów z dnia 23 listopada 2006 r., nr [...], [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 8 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącym - P. W. i B. W. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Sąd przytoczył informacje podane przez skarżących we wniosku złożonym na urzędowym formularzu oraz w pismach procesowych, z których wynikało, że skarżący pozostają w związku małżeńskim od 18 lat, mają na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Jedynym źródłem ich utrzymania jest dochód uzyskiwany z działalności gospodarczej w wysokości brutto 4000 zł. Skarżący z tej kwoty pokrywają podatki, składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, opłacają czynsz, wodę, spłacają kredyt (698,45 zł miesięcznie), energię elektryczną i gaz (256 zł miesięcznie), pokrywają koszty leczenia dzieci i skarżącej chorej na depresję (400-500 zł miesięcznie) oraz opłacają żłobek (140 zł). Spłacają też pożyczki zaciągnięte na koszty leczenia oraz spłatę zaległości w podatku od wynagrodzeń. Dochód na jednego członka rodziny nie przekracza więc połowy minimum socjalnego. Skarżący poza mieszkaniem o powierzchni 71, 50 m 2 nie posiadają innego majątku ani przedmiotów wartościowych. Uzyskiwane środki nie pozwalają w ich ocenie na poniesienie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona skarżąca przedstawiła dokumenty potwierdzające wysokość dochodów osiągniętych w 2006 r., rachunki dotyczące wydatków związanych z mieszkaniem, zużyciem gazu i energii, korzystaniem ze żłobka, a także wyciąg z rachunku bankowego. Przedstawiła kopie dodatkowych dokumentów (w tym zaświadczenie o dochodach), żądanych przez Sąd, powołując się na fakt złożenia ich w oryginale do innych spraw toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Złożyła także oświadczenie, że rachunek bankowy wykorzystywany jest jedynie do opłacania składek ZUS. Skarżący wyjaśnili także, że nie korzystają z pomocy społecznej. Umowy pożyczek zostały zawarte w formie ustnej, zadłużenia z ich tytułu skarżący nie spłacają z uwagi na brak środków. Ponadto dodali, że poza udokumentowanymi wydatkami na utrzymanie, ponoszą miesięcznie wydatki nieudokumentowane w wysokości ok. 400-500 zł.