Wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. I OSK 707/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Kacprzak (spr.) Sędziowie NSA : Janina Antosiewicz Irena Kamińska Protokolant Aleksandra Żurawicka po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 2282/06 w sprawie ze skarg L. D. i innych na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania o stwierdzenie nieważności przejęcia przedsiębiorstwa na rzecz Skarbu Państwa 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od skarżącego L. D. na rzecz Ministra Gospodarki kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 2282/06 oddalający skargę L. D., G. D. i M. M. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania o stwierdzenie nieważności przejęcia przedsiębiorstwa na rzecz Skarbu Państwa.
Powyższy wyrok został wydany w następującym stanie sprawy:
Minister Przemysłu i Handlu orzeczeniem z dnia [...] maja 1948 r. nr [...] działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U. Nr 3, poz. 17) orzekł o przejściu na własność Państwa w części dotyczącej przedsiębiorstwa [...] Przedsiębiorstwo to było handlową spółką jawną, której właścicielami byli F. D., G. D. i H. G. (zgodnie z postanowieniem Sądu Grodzkiego w B. z dnia [...] października 1943 r. dziennik nr [...]).
Po rozpoznaniu wniosku L. D. i G. D. Minister Gospodarki decyzją z dnia [...]. nr [...] nie stwierdził nieważności orzeczenia z dnia [...] maja 1948 r. w części dotyczącej przedsiębiorstwa [...].
Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] nr [...]. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej stwierdził, że co prawda Minister Przemysłu i Handlu w orzeczeniu z dnia [...] maja 1948 r. nr [...] nie wskazał, który z punktów ust. 1 ww. artykułu był podstawą jego orzeczenia, jednakże analiza wydawanych w latach 40-tych decyzji naczelnych organów administracji państwowej wskazała, że orzeczenia te przeważnie nie zawierały szczegółowej podstawy prawnej. W tym stanie rzeczy przyjął, że tą podstawą był art. 2 ust. 1 lit. b) - jako najłagodniejsze kryterium nacjonalizacji spośród kilku zawartych w tym artykule. Wskazany przepis stanowił, że bez odszkodowania przechodzą na własność Państwa przedsiębiorstwa: przemysłowe, górnicze, bankowe, ubezpieczeniowe orz handlowe obywateli Rzeszy Niemieckiej i byłego Wolnego Miasta Gdańska, z wyjątkiem osób narodowości polskiej lub innej przez Niemców prześladowanej. Odmawiając stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej wskazał, że z całokształtu materiału dowodowego wynika, że H. G. i G. D. byli Niemcami. Trzeci ze wspólników - F. ([...]) D. - przed wojną posiadał natomiast obywatelstwo Wolnego Miasta Gdańska. W zgromadzonych materiałach archiwalnych znajdują się wzmianki wskazujące na fakt złożenia przez F. D. deklaracji wierności Narodowi i Państwu Polskiemu, jednakże brak dokumentu potwierdzającego jednoznacznie fakt złożenia takiej deklaracji. Dokumentów świadczących o narodowości polskiej F. D. nie przedstawili sami wnioskodawcy. Podniesiono również, w kontekście wiedzy historycznej, że samo prowadzenie przedsiębiorstwa przemysłowego podczas okupacji na terytorium polskim włączonym do Rzeszy Niemieckiej wskazuje, że osoba prowadząca to przedsiębiorstwo ([...]) nie mogła być narodowości polskiej. Tym samym organ uznał, że ww. przedsiębiorstwo spełniało przesłanki nacjonalizacji z art. 2 ust. 1 lit. b) ustawy nacjonalizacyjnej tj. należało do obywateli Rzeszy Niemieckiej i byłego Wolnego Miasta Gdańska, którzy nie byli osobami narodowości polskiej lub innej przez Niemców prześladowanej. Organ stwierdził, że decyzja została wydana bez rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
