Postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2008 r., sygn. I OZ 571/08

Dnia 6 sierpnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 maja 2008 r., sygn. akt III SAB/Kr 13/05, o odmowie przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 9 maja 2008 r., sygn. akt III SAB/Kr 13/05 odmówił Z. B. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w K. w przedmiocie przekazania akt wraz ze skargą na przewlekłość postępowania sądowi wyższej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 maja 2005 r. odrzucił skargę Z. B. na bezczynność Prezesa Sądu Apelacyjnego w K.

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że z oświadczenia skarżącego wynika, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie i nie posiada żadnych dochodów. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że posiada dom o powierzchni 90 m 2, mieszkanie o powierzchni 12 m 2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 0,58 ha. Nie posiada żadnych cennych przedmiotów ani oszczędności. Nie wskazał, jakie uzyskuje dochody i jakie ponosi wydatki związane z utrzymaniem posiadanych nieruchomości. Pomimo wezwania skarżący nie wykazał, jakie dochody osiąga z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego, nie określił też wysokości wydatków. Dlatego też Sąd uznał, że skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek do przyznania prawa pomocy.