Wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. I FSK 922/07
W decyzji merytoryczno-informacyjnej (art. 233 par. 1 pkt 2 lit.a in initio Ordynacji podatkowej) organ odwoławczy winien uchylić decyzję pierwszej instancji i na nowo orzec co do istoty sprawy. Nie jest dopuszczalne uchylenie decyzji w zakresie pewnej kwoty mieszczącej się w pierwotnym wymiarze
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Juliusz Antosik (sprawozdawca), Sędzia del. NSA Grażyna Jarmasz, Protokolant Karolina Szulc, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. F. od wyroku/postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 577/06 w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 listopada 2005 r. [...] w przedmiocie podatek od towarów i usług 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Gliwicach do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz M. F. kwotę 1.515 (tysiąc pięćset piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
1. Wyrokiem tym (z dnia 29 stycznia 2007 r., III SA/GL 577/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 listopada 2005 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
2. Stan sprawy przedstawiony w zaskarżonym wyroku:
2.1. Decyzjami z 30 czerwca 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w R., powołując się na art. 99 ust. 12 i art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku do towarów i usług (DzU nr 54, poz. 535) oraz art. 207, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej, określił M. F. kwoty zobowiązań podatkowych za miesiące od stycznia do grudnia 2000 r. W uzasadnieniu podał, że kontrola podatkowa wykazała zaniżenie przychodu z działalności gospodarczej i tym samym zaniżenie wartości sprzedaży i podatku należnego od towarów i usług, a także nieprzedłożenie dowodów będących podstawą dokonania odliczeń w rejestrach zakupów VAT. Analiza dokumentów wykazała rozbieżności w wysokości marży stosowanej w 2000 r. (29%) oraz w latach 2001-2002 (63% i 73%). Wobec tego decyzją z 27 stycznia 2004 r. określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r., gdyż nierzetelność prowadzenia księgi przychodów i rozchodów nie odzwierciedlała rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. W konsekwencji księga przychodów i rozchodów nie została uznana za dowód w postępowaniu podatkowym, organ podważył również wiarygodność ewidencji sprzedaży VAT. W związku z powyższym, opierając się m.in. na ww. decyzji dot. podatku dochodowego, organ dokonał szacunkowego określenia przychodów. Ponadto stwierdził, że podatnik zawyżył podatek naliczony do odliczenia, ponieważ nie posiadał oryginałów faktur lub duplikatów stwierdzających nabycie towarów i usług, gdyż dokumenty związane z działalnością firmy zaginęły. Podatnik nie ubiegał się o duplikaty faktur u kontrahentów. Czynności te podjął dopiero po zakończeniu kontroli podatkowej i przedstawił jedynie część dokumentów na potwierdzenie dokonanych zakupów towarów i usług. Uznając jednak, że niektóre z przedłożonych faktur nie spełniają wymogów określonych w prawie podatkowym oraz mając na względzie niepodjęcie wcześniejszych starań o uzyskanie duplikatów zagubionych dokumentów, organ określił wysokość zobowiązań podatkowych za poszczególne miesiące 2000 r. w oparciu o powyższą decyzję dot. podatku dochodowego oraz uwzględniając faktury odpowiadające wymogom prawa podatkowego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
