Postanowienie NSA z dnia 13 marca 2008 r., sygn. I FSK 340/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Kołaczek Sędziowie sędzia NSA Artur Mudrecki sędzia del. WSA Jerzy Płusa (spr.) Protokolant Marcin Wacławik po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2008 r. sprawy ze skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 393/06 w sprawie ze skargi J. P na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 lutego 2006 r., [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 1996 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 393/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. P. (zwanego dalej "Skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 lutego 2006 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 1996 r.
Przedstawiając w uzasadnieniu powyższego wyroku stan sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, iż decyzją z dnia 20 kwietnia 2001 r. Urząd Skarbowy w G. określił Skarżącemu za miesiąc styczeń 1996 r. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz wysokość zaległości podatkowej.
Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, Izba Skarbowa w G. decyzją z dnia 8 sierpnia 2001 r. utrzymała w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Gd 1661/01 uchylił zaskarżoną decyzję organu drugiej instancji. W powyższej sprawie Sąd ustalił, że Skarżący wykonywał w 1996 r. czynności polegające na świadczeniu usług w zakresie naprawy samochodów powypadkowych, a zatem wykonywał czynności objęte zakresem przedmiotowym ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "ustawa o VAT". Sąd powołując się na art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT oraz § 52 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 154, poz. 797, z późn. zm.) stwierdził, iż organy podatkowe w sposób uprawniony zakwestionowały prawo Skarżącego do wystawienia rachunków uproszczonych korygujących z powodu niewypłacalności firm ubezpieczeniowych "G." i "S.". Natomiast w kwestii dotyczącej wystawiania przez Skarżącego rachunków uproszczonych korygujących w przypadku kwestionowania jakości wykonanych usług, Sąd podał, iż organy podatkowe nie odniosły się do przedkładanych przez Skarżącego dokumentów. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy powinien uwzględnić materiał dowodowy zaoferowany przez Skarżącego i na tej podstawie dokonać ustalenia, czy istotnie niektóre usługi naprawy samochodów w styczniu 1996 r. były reklamowane, a w konsekwencji czy istniały podstawy do skorygowania uprzednio wystawionych rachunków uproszczonych. Sąd nie uwzględnił natomiast zarzutów skargi w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego, podzielając w pełni argumentację organów podatkowych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
