Wyrok NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. I FSK 1053/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zając, Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (sprawozdawca), Sędzia del. WSA Jerzy Płusa, Protokolant Iwona Wtulich, po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 kwietnia 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 1423/06 w sprawie ze skargi Z.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 7 czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres styczeń - grudzień 2001 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz Z.O. kwotę 180 zł /słownie: sto osiemdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 1423/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 7 czerwca 2006 r. nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2001 r. uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku i zasądził koszty postępowania.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że pełnomocnik skarżącej wystąpił na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 w związku z art. 248 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) do Dyrektora Izby Skarbowej w L. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z 2 grudnia 2005 r. określającej stronie podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2001 r. Strona powołując się na art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm.; dalej u.p.t.u.) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2001 r. stwierdziła, że nie osiągnęła w roku poprzedzającym (2000 r.) obrotu przekraczającego równowartość 10000 EUR, a zatem podlegała obligatoryjnemu zwolnieniu od tego podatku, co czyni zasadnym jej wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji.