Wyrok NSA z dnia 3 padziernika 2007 r., sygn. II FSK 1049/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędziowie: NSA Jan Rudowski, WSA del. Krystyna Czajecka- Szpringer, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 189/04 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 29 grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 1 października 1997 r. do 30 września 1998 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w G. na rzecz P. Sp. z o.o. w G. kwotę 1.350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 189/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - po rozpoznaniu skargi P. sp. z o.o. w G. (w skrócie: Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 29 grudnia 2003 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 1 października 1997 r. do 30 września 1998 r. - uchylił zaskarżoną decyzję, określił że przedmiotowa decyzja nie może być wykonywana oraz zasądził od organu II instancji na rzecz Spółki kwotę 11.246,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
1.1. Uzasadniając wyrok, przedstawiono przebieg postępowania wskazując, że Inspektor Kontroli Skarbowej decyzją z dnia 14 czerwca 2000 r., nr [...] określił wobec Spółki wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za w.w. rok podatkowy w kwocie 1.595.121,00 zł, tj. wyższej od kwoty wykazanej przez podatnika w złożonym za ten okres zeznaniu CIT-8.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodu o kwotę 558.164,35 zł, odpowiadającą poniesionym przez nią w ww. okresie wydatkom z tytułu zawartej w dniu 1 września 1996 r. umowy o doradztwo z E. G., prowadzącą firmę B. W ocenie organu I instancji, zakupione usługi nie zostały przez zleceniobiorcę wykonane. Organ wskazał, że Spółka nie podała żadnych szczególnych okoliczności uzasadniających zatrudnianie zewnętrznych firm zarządzających, ani materialnych dowodów wskazujących na wykonanie usług, ograniczając się jedynie do faktur wystawionych na rzecz E. G. i D. K. oraz treści umów o doradztwo.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
