Wyrok NSA z dnia 24 padziernika 2007 r., sygn. I FSK 1403/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Edmund Łój Sędziowie sędzia NSA Sylwester Marciniak sędzia NSA Ryszard Pęk (spr.) Protokolant Dariusz Rosiak po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej F. F. sp. z o. o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Kr 707/03 w sprawie ze skargi F. F. sp. z o. o. w K. na decyzje Izby Skarbowej w K. z dnia 20 marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od kwietnia do grudnia 1996 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem, po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi F. F. Sp. z o.o., zwanej dalej skarżącą spółką, na decyzje Izby Skarbowej w K. z dnia 20 marca 2003 r., (nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...]), utrzymujące w mocy decyzje Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K. z dnia 11 maja 1998 r. (nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 1996 r.
W uzasadnieniu do tego wyroku w pierwszej kolejności przedstawiono przebieg postępowania przed organami podatkowymi. W tych ramach wskazano, że zasadniczym powodem wydania decyzji przez organy podatkowe było ustalenie, że skarżąca spółka prowadziła od 1995 r. działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa pomiędzy podmiotami zainteresowanymi zawarciem umowy factoringowej. Polegało to na tym, że zawierała umowę z factorantem, na mocy której zobowiązywała się do doprowadzenia do częściowego finansowania bieżącej działalności gospodarczej factoranta środkami finansowymi z wybranych przez nią banków. Jednocześnie w ramach realizacji umowy o współpracę skarżąca spółka zobowiązywała się do wykonywania szeregu czynności pomocniczych. Za całość wykonanych usług factorant zobowiązywał się do zapłaty na jej rzecz wynagrodzenia prowizyjnego ustalonego jako procent do kwoty wierzytelności objętych cesją ma rzecz banku. Skarżąca spółka, świadcząc usługi w zakresie pośredniczenia w zawieraniu umowy factoringowej i bieżącej obsługi tej umowy przyjęła, że były to usługi factoringowe sklasyfikowane w grupowaniu KWiU 74,84 ,,usługi komercyjne gdzie indziej nie sklasyfikowane" oraz stwierdziła, że winny być opodatkowane wg stawki 22 %. Zgodnie jednak ze stanowiskiem Urzędu Statystycznego w Ł. wyrażonym w piśmie z dnia 30 stycznia 2003 r., wszystkie usługi wynikające z zawartej przez skarżącą spółkę umowy a polegające na ocenie zdolności kredytowej factoranta i odbiorcy, prowadzeniu obsługi factoringowej i wykonywaniu innych czynności mieściły się w zakresie PKWiU 67.13.10 ,,usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane". Na tej podstawie organy podatkowe przyjęły, że usługi świadczone przez skarżącą spółkę, stosownie do postanowień art. 7 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr II póz. 50 ze zm.) - dalej ustawa VAT, podlegały zwolnieniu przedmiotowemu (poz. 13, zał. Nr 2 do ustawy), a w konsekwencji czego skarżąca spółka nie miała z tego tytułu prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabytymi towarami i usługami.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
