Wyrok NSA z dnia 8 maja 2007 r., sygn. I FSK 715/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Bącal Sędziowie Sędzia NSA Juliusz Antosik (spr.) Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Protokolant Piotr Dębkowski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt I SA/Po 2723/03 w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, czerwiec, wrzesień, październik 1999 r. oraz maj 2000 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od M. Z. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r., I SA/Po 2723/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, czerwiec, wrzesień i październik 1999 r. oraz maj 2000 r.
Decyzją tą Dyrektor Izby Skarbowej - po rozpatrzeniu odwołania podatnika - uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z [...] i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja I instancji została wydana bez wyjaśnienia zasadniczej kwestii, mającej istotne znaczenie dla sprawy; organ nie rozstrzygnął, czy wydatki na zakup odzieży mogły być uznane za koszt uzyskania przychodu. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i zebraniu dowodów powinien ocenić, czy wydatki poniesione na zakup odzieży stanowią koszt uzyskania przychodu i ewentualnie wydać rozstrzygnięcie, biorąc pod uwagę art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (DzU nr 11, poz. 50 ze zm.).
W skardze M. Z., podniósł, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej jest sprzeczna z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i ustawą "o Urzędzie Kontroli Skarbowej", ponieważ Izba Skarbowa występuje jako organ odwoławczy, natomiast nie ma kompetencji do narzucania zakresu i rodzaju kontroli przez inspektorów kontroli skarbowej. Zarzucił też naruszenie art. 211 Ordynacji podatkowej, gdyż odpis decyzji nie został mu doręczony. Ponadto podniósł, że nie rozpatrzono merytorycznych zarzutów odwołania oraz naruszono art. 234 Ordynacji, ponieważ zaskarżona decyzja "nakazuje rozszerzyć zakres kontroli".
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
