Wyrok NSA z dnia 17 lipca 2007 r., sygn. I FSK 1034/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Bącal Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek ( spr. ) Sędzia NSA Artur Mudrecki Protokolant Piotr Dębkowski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. S. A. w upadłości w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Łd 1058/05 w sprawie ze skargi E. S. A. w upadłości w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października 1999 r. do września 2000 r. 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od E. S. A. w upadłości w B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej E. S. A. w B. jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 kwietnia 2005 r. sygn. akt I SA/Łd 1058/05. Orzeczeniem tym Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) oddalił skargę E. S. A. w upadłości na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia [..] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października 1999 r. do września 2000 r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd przedstawił stan sprawy.
Podał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Łodzi decyzją z dnia [..], po kilkukrotnym uchyleniu przez organ odwoławczy wydanych wcześniej decyzji podatkowych określił spółce wysokość kwot zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik i listopad 1999 r. oraz kwiecień - czerwiec i sierpień - wrzesień 2000 r. (w łącznej kwocie 314 558 zł) oraz wysokość kwot zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r., styczeń - marzec i lipiec 2000 r. (w łącznej kwocie 140 745 zł).
Przyczyną wydania tej decyzji było zakwestionowanie prawidłowości opodatkowania usług wykonywanych w prowadzonej przez podatnika Stacji Obsługi Samochodów (SOS). Dokumenty sprzedaży usług warsztatowych (faktury VAT i rachunki uproszczone) nie zawierały danych określonych w obowiązujących w tym czasie przepisach (§ 38 ust. 1 pkt 4 i 5 i § 51 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz. U. Nr 156, poz. 1024 - oraz § 37 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz. U. Nr 109, poz. 1245). Ponadto dowody księgowe dotyczące sprzedaży tych usług nie spełniały wymogów wynikających z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. Nr 121, poz. 591, ze zm.). W związku z ustaleniami kontroli organ kontroli skarbowej uznał, że księgi rachunkowe kontrolowanej jednostki (w tym ewidencje sprzedaży i podatku należnego VAT) nie były rzetelne gdyż nie zawierały wszystkich przychodów spółki i dokonał określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania. Zastosował przy tym dwie metody oszacowania (kosztową i ustalenia wskaźnika udziału przychodu ze świadczenia usług serwisowych w stosunku do wartości wykorzystanych do napraw części zamiennych i ogumienia, uzyskany w poprzednim roku obrotowym), wybierając wynik drugiej z wskazanych metod, korzystniejszy dla podatnika.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
