Wyrok NSA z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. I FSK 1093/06
Przez datę wszczęcia postępowania podatkowego, o której mowa w art. 18b Ordynacji podatkowej, należy rozumieć datę określoną w art. 165 Ordynacji podatkowej, czyli w wypadku postępowania wszczętego z urzędu - datę doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania ( par. 4 tego artykułu)
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Juliusz Antosik (spr.) Sędziowie sędzia NSA Maria Dożynkiewicz sędzia NSA Ryszard Pęk Protokolant Dariusz Rosiak po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. spółki z o. o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Bk 12/06 w sprawie ze skargi R. spółki z o. o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od R. spółki z o. o. w B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
1. Wyrokiem tym (z dnia 24 maja 2006 r., I SA/Bk 12/06) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę R. Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług.
2. Stan sprawy przedstawiony przez Sąd I instancji:
2.1. Ostateczną decyzją z [...] Pierwszy Urząd Skarbowy w B. określił wymienionej Spółce za październik 2000 r. kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe.
2.2. Spółka w dniu 9 lutego 2005 r. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności wymienionej decyzji, zarzucając, że została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej) oraz że rażąco narusza prawo (art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji). Podniosła, że Pierwszy Urząd Skarbowy był właściwy dla spraw, w których Spółka była podatnikiem VAT do 15 kwietnia 2002 r., gdyż w tym dniu zgłosiła zmianę siedziby z ul. L. na ul. W., co spowodowało zmianę właściwości miejscowej - z Pierwszego na Drugi Urząd Skarbowy w B. Zdaniem Spółki, decyzja z [...] została wydana w postępowaniu rozpoczętym przez Pierwszy Urząd Skarbowy powiadomieniem z 20 stycznia 2003 r. (po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania decyzją Izby Skarbowej w Białymstoku z [...]), a bez znaczenia jest fakt, że organ ten w przeszłości zajmował się tą sprawą - gdy wydał decyzję z [...], uchyloną decyzją z [...] Spółka podniosła też, że rażąco błędne było zastosowanie § 50 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonanie niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (DzU nr 109, poz. 1245 ze zm.), gdyż od 1 stycznia 2003 r. przepis ten nie mógł stanowić podstawy decyzji, gdyż uregulowane w nim zagadnienia zostały częściowo odmiennie unormowane w art. 25a i 25b Ordynacji podatkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
