Wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2007 r., sygn. II FSK 893/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), Sędziowie: NSA Jacek Brolik, NSA del. Grażyna Jarmasz, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 lutego 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 1190/05 w sprawie ze skargi Jolanty B. i Zbigniewa B. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 13 sierpnia 2001 r. (...) w przedmiocie określenia należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r., zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Jolanty Belki i Zbigniewa Belki kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 1190/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję, zasądził od organu podatkowego na rzecz skarżących kwotę 5.615 zł tytułem kosztów postępowania oraz stwierdził, że decyzja ta nie podlega wykonaniu w sprawie ze skargi Jolanty i Zbigniewa B. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 13 sierpnia 2001 r., (...) w przedmiocie określenia należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1995 r., zaległości podatkowej oraz odsetek z zwłokę.
2. Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2004 r., sygn. akt I SA/Wr 2996/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Jolanty i Zbigniewa B. na w/w decyzję. Decyzją tą Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego W.-S. z dnia 12 czerwca 2001 r., w której określono skarżącym wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 r., zaległość podatkową w tym podatku oraz odsetki za zwłokę. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe przyjęły, że skarżący wykorzystując swoje związki gospodarcze z innym podmiotem nie wykazali dochodu w wysokości jakiej należało by się spodziewać, gdyby związki te nie istniały. Dla jednego ze swych kontrahentów, to jest J. G., podatnicy wykonywali świadczenie na warunkach znacznie korzystniejszych i odbiegających od ogólnie stosowanych norm wobec innych kontrahentów w czasie i miejscu wykonywania świadczenia, poprzez zastosowanie znacznie niższej marży, nie zapewniającej pokrycia ponoszonych kosztów rodzajowych, związanych ze sprzedażą na rzecz tego kontrahenta, co skutkowało przerzuceniem dochodu na tego podatnika. Organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie zastosowały art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ - zwanej dalej updof w brzmieniu obowiązującym w 1995 r., a kwotę, o którą podatnik zaniżył dochód wskazany w zeznaniu podatkowym ustaliły w drodze oszacowania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
