Wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. I FSK 885/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Juliusz Antosik, Sędzia NSA Jan Grzęda, Sędzia NSA Artur Mudrecki (sprawozdawca), Protokolant Grzegorz Ziemak, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Ol 73/06 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od K. P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie kwotę 450 (słownie: czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Ol 73/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia [...], nr [...], w przedmiocie ustalenia podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 r.
Jak wynika z akt sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z dnia [...], znak [...], ustalił K. P. podatek od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002r. Podstawą było uznanie przez organ za nierzetelną księgę przychodów i rozchodów, którą prowadził podatnik, spełniającą jednocześnie funkcję ewidencji sprzedaży, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm. cyt. dalej jako ustawa o VAT). Na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o VAT Naczelnik Urzędu Skarbowego w Szczytnie, określił wartość niezewidencjonowanej sprzedaży w drodze oszacowania i ustalił podatek od towarów i usług przy zastosowaniu stawki 22% - bez prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 19.
W odwołaniu podatnik wniósł o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Zarzucił rażące naruszenie art. 210 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, wskutek wydania decyzji bez podstawy prawnej. Wskazał, że zobowiązanie podatkowe za poszczególne miesiące 2002r. zostało ustalone w oparciu o treść przepisu art. 27 ust 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., która nie obowiązuje od dnia 1 maja 2004r. Podniósł, iż zaskarżona decyzja ma charakter decyzji konstytutywnej co oznacza, że zobowiązanie podatkowe powstaje z chwilą doręczenia decyzji podatnikowi i wskazał, iż w momencie doręczenia decyzji, tj. 22 listopada 2005r. przepisy prawa materialnego stanowiące jej podstawę nie obowiązywały od kilkunastu miesięcy. Wobec braku przepisów intertemporalnych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w niniejszej sprawie nie można także stosować nowych przepisów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
