Wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. I FSK 1241/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Juliusz Antosik, Sędzia NSA Jan Grzęda (sprawozdawca), Sędzia NSA Artur Mudrecki, Protokolant Grzegorz Ziemak, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Ol 259/05 w sprawie ze skargi L. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 i 2003r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od L. L. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie kwotę 3600 (słownie: trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę L. R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie z [...] (nr [...]) w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. i 2003 roku.
Z uzasadnienia wyroku wynikało m.in., iż zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Olsztynie (Dyrektor UKS) z [...] (Nr [...]). Jej wydanie poprzedzone było kontrolą skarbową, w toku której Dyrektor UKS ustalił, iż skarżący prowadzący w latach 2002 i 2003 działalność gospodarczą pod nazwą D. w okresie od stycznia 2002 roku do grudnia 2003 roku obniżył podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez: W., D. Sp. z o.o. w B. oraz S., które to faktury nie dokumentowały żadnych czynności sprzedaży towarów czy świadczenia usług. Ustalenia te poczyniono na podstawie zeznań osób wystawiających zakwestionowane faktury, tj. K. W., J. B. - Prezesa D. Sp. z o.o. i D. M. Z zeznań tych wynikało, że faktury nie potwierdzały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, bo takie nie miały miejsca, a nadto, iż K. W. i D. Sp. z o.o. w latach 2002 i 2003 nie zatrudniały pracowników. Obydwa podmioty nie rozliczały się również w tym okresie ze zobowiązań podatkowych. W oparciu o powyższe ustalenia organ kontroli skarbowej określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za luty, marzec, kolejne miesiące od sierpnia do października i grudzień 2002 roku oraz za wszystkie miesiące 2003 roku. Za podstawę prawną rozstrzygnięcia w odniesieniu do faktur wystawionych do 26 marca 2002 r. wskazano § 50 ust. 4 pkt 5 lit. "a" rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109 poz. 1245 ze zm.), natomiast co do pozostałych faktur § 48 ust. 4 pkt 5 lit. "a" rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (opubl. w Dz. U. Nr 27 poz. 268 ze zm.). W przypadku faktur wystawionych przez D. M. dodatkowo powołano się na § 48 ust. 4 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia MF z 22 marca 2002 r. Organ kontroli skarbowej w postępowaniu skarżącego dopatrzył się również naruszenia art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm. - dalej określanej jako "ustawa o VAT").
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
