Postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II FZ 539/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 3849/06 pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 28 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Zaskarżonym postanowieniem z 8 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sadowych w związku ze skargą na postanowienie Ministra Finansów z 28 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.

Postanowienie powyższe Sąd ten oparł na następujących ustaleniach faktycznych.

Pismem z 20 czerwca 2007 r. W. B., reprezentowany przez adwokata D. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2007 r. Pośród wniosków skargi kasacyjnej zawarto wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z 29 czerwca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania, ze względu na niedochowanie przez profesjonalnego pełnomocnika wymaganej prawem formy jego wniesienia.

Na powyższe zarządzenie, w ustawowo zakreślonym terminie, pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw, zarzucając naruszenie art. 49 § 1 i art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm zwaną dalej p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U Nr 227, póz. 2245 zwanego dalej rozporządzeniem wykonawczym) poprzez pozostawienie bez rozpoznania wniosku skarżącego, będącego osobą fizyczną, o przyznanie prawa pomocy bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku i bez doręczenia formularza PPF celem jego wypełnienia. Zdaniem pełnomocnika skarżącego, art. 257 p.p.s.a. i § 2 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego nie różnicują sposobu postępowania sądu administracyjnego od tego, czy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika czy też nie. W jego ocenie, proponowana przez referendarza sądowego wykładnia powoływanych przepisów jest niedopuszczalna i prowadzi do nieracjonalnego wniosku, że adwokat jako znający przepisy prawa procesowego w zasadzie nigdy nie powinien być wzywany do uzupełniania braków formalnych wnoszonych pism.