Wyrok NSA z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. I FSK 192/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jan Zając, Sędzia NSA Juliusz Antosik (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Protokolant Iwona Wtulich, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Andrzeja T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2005 r. sygn. akt I SA/Bk 179/05 w sprawie ze skargi Andrzeja T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 13 maja 2005 r. (...) w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki Jawnej w podatku od towarów i usług za luty, maj, czerwiec, lipiec, wrzesień, październik i listopad 1997 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Andrzeja T. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 1.800 zł /słownie: jeden tysiąc osiemset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2005 r., I SA/Bk 179/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę Andrzeja T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 13 maja 2005 r. w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spółki jawnej z tytułu podatku od towarów i usług za luty, maj-lipiec i wrzesień-listopad 1997 r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że wymienioną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w przedmiocie odpowiedzialności A. T. za zobowiązania podatkowe spółki jawnej "S.". Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że zgodnie z art. 332 Ordynacji podatkowej do odpowiedzialności osób trzecich, o których mowa w ustawie o zobowiązaniach podatkowych, z tytułu zaległości podatkowych powstałych przed 1 stycznia 1998 r. stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych oraz że do odpowiedzialności wspólnika za zobowiązania spółki jawnej "S." w podatku od towarów i usług za wymienione miesiące należy stosować przepisy art. 40 i 47 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./. Podkreślił, że pod rządami tej ustawy organ podatkowy tracił prawo do wydania decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej z chwilą wygaśnięcia zobowiązania podatkowego. W myśl art. 30 ust. 1 tej ustawy zobowiązania podatkowe przedawniały się z upływem 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym upłynął termin płatności, zaś bieg terminu przedawnienia ulegał przerwaniu przez odroczenie terminu płatności, rozłożenie na raty oraz przez czynność egzekucyjną, o której zobowiązany został zawiadomiony /art. 30 ust. 2/. W 2002 r. organ egzekucyjny prowadził w stosunku do spółki jawnej postępowanie egzekucyjne na podstawie decyzji wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B.; 2 kwietnia 2002 r. dokonano zajęcia rachunku bankowego spółki, a 5 tego miesiąca wspólnik Marek B. odebrał odpisy tytułów wykonawczych z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego. Organ odwoławczy podał, że art. 7 ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż traktuje on o przedawnieniu prawa do wydania decyzji, ale tylko ustalających zobowiązania podatkowe, czyli tych, o których mowa art. 5 ust. 1 tej ustawy; jednocześnie podkreślił, że zobowiązanie w podatku od towarów w myśl art. 5 ust. 2 tej ustawy powstawało w mocy prawa. Za niezasadny organ uznał zarzut orzeczenia odpowiedzialności w zakresie większym niż kwota należna podatku, podając, że art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców nie stanowi zakazu orzekania o odpowiedzialności osoby trzeciej. Ponadto organ odwoławczy uznał, że brak jest podstawy do odstąpienia od orzekania o odpowiedzialności podatkowej na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
