Wyrok NSA z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. II FSK 1375/05
1. Skoro nie jest wiadome, czy usługa została wykonana w całości, a tym samym czy ww. kwota jest rzeczywista i niesporna, to nie można skutecznie twierdzić, że jest ona należna w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.
2. Cecha "należności" dotyczy więc kwot, które są wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, a zatem zasadne jest przyjęcie, iż przychodami w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stają się kwoty, których podatnik może skutecznie się domagać od swego kontrahenta.
3. Przepis art. 141 par. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę orzekania.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Edyta Anyżewska, Sędzia NSA Jan Rudowski, Protokolant Katarzyna Golemba, po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Bohdana Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 kwietnia 2005 r. sygn. akt I SA/Łd 1196/04 w sprawie ze skargi Bohdana Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 29 października 2004 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Bohdana Ł. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwotę 2.400 /dwa tysiące czterysta/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
II FSK 1375/05
UZASADNIENIE
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie I SA/Łd 1196/04, oddalił skargę Bohdana Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 29 października 2004 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1998. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia 9 lipca 2004 roku określającą podatnikowi zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 rok. Jako podstawę prawną tej decyzji powołano m.in. art. 21 par. 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ oraz art. 10 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lutego 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe ustaliły, iż że Bohdan Ł. w 1998 roku, był m.in. właścicielem firmy "E." oraz współwłaścicielem /50% udziałów/ spółki cywilnej "P.". W ocenie organów podatkowych, skarżący w zakresie działalności pod firmą "E." nie wykazał w księdze podatkowej sprzedaży określonych towarów na kwotę 10.601,20 złotych zgodnie z fakturą VAT ujawnioną dopiero w toku postępowania kontrolnego. Natomiast w zakresie działalności spółki cywilnej "P.", której działalność stanowiła budowa domów jednorodzinnych na zlecenie osób fizycznych, organy uznały zaniżenie uzyskanego podatnika dochodu z tytułu prowadzenia tej działalności. Organy uznały bowiem, że wspólnicy spółki cywilnej "P." przyjęli w 1998 roku, z tytułu umowy zawartej z małżonkami Renatą i Włodzimierzem S. o budowę domu, na podstawie wystawionych dowodów KP kwotę 205.000 złotych brutto. W dokumentacji podatkowej wykazali natomiast przychód w kwocie 80.000 złotych wynikający z wystawionego rachunku uproszczonego. Organy ustaliły także, że wspólnicy spółki wystąpili do wymienionych kontrahentów o zapłatę dodatkowej kwoty brutto 25.980,75 złotych wynikającej z ostatecznego wyliczenia należności za wykonane w 1998 roku usługi związane z budową domu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
