Wyrok NSA z dnia 16 maja 2006 r., sygn. I FSK 590/05
Akta z innego postępowania mogą zawierać dokumenty utrwalające dowody, których w postępowaniu przed sądem administracyjnym przeprowadzać nie wolno np. zeznania świadków. Dopuszczając dowody uzupełniające z całych akt z innego niż objęte sądową kontrolą postępowania sąd administracyjny wykraczałby poza zakres dopuszczalnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym środków dowodowych. Z tego względu strona składając wniosek dowodowy na podstawie art. 106 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ powinna wskazać, z jakich konkretnie dokumentów sąd powinien przeprowadzić dowody uzupełniające.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek (spr.), Sędziowie NSA Jan Zając, Anna Maria Świderska, Protokolant Krzysztof Kołtan, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "S." spółki jawnej - Marek B., Andrzej B. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I SA/Bk 400/04 w sprawie ze skargi "S." spółki jawnej - Marek B., Andrzej B. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 15 września 2004 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za określone miesiące 1998 r. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej "S." spółki jawnej - Marek B., Andrzej B. w S. jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 marca 2005 r. I SA/Bk 400/04. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 15 września 2004 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 1998 r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd przedstawił stan sprawy.
Podał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. decyzją z dnia 9 października 2002 r. określił spółce kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za luty i październik 1998 r. oraz ustalił za te miesiące dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Decyzja ta została wydana na podstawie ustaleń dokonanych w wyniku kontroli skarbowej, z których wynikało, że podobnie jak w 1997 r. również i w 1998 r. spółka nie ujawniła przychodów uzyskanych z transakcji handlowych z Przedsiębiorstwem Aleksandra T. z Białorusi. W 1998 r. spółka sprzedała dla tego kontrahenta wyroby jubilerskie na kwotę 125.064 USD tj. 411.319, 79 zł., nie przechowując kopii faktur i nie wykazując tej sprzedaży w swojej ewidencji. Z otrzymanych z Państwowego Urzędu Celnego Republiki Białoruskiej, potwierdzonych za zgodność z oryginałem, kserokopii dowodów wpłaty wynikało, że w 1998 r. Przedsiębiorstwo A. T. wpłaciło do kasy spółki "S." łączną kwotę 335.555, 80 USD tj. 1.166.455,85 zł - tytułem zapłaty za wyroby ze złota, zgodnie z kontraktem nr 1/97 z dnia 10 stycznia 1997 r. Z opinii biegłego sądowego dotyczącej badania faktur i dowodów wpłaty, odnoszących się do 1998 r., z dnia 25 listopada 2000 r. nr 127/(...) oraz z dnia 14 maja 2001 r. nr 51/(...) wynikało, że otrzymane z Państwowego Urzędu Celnego Republiki Białorusi faktury VAT, rachunki uproszczone i dowody wpłaty nakreślił własnoręcznie Marek B.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
