Wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2006 r., sygn. I FSK 163/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal, Sędzia del. WSA Tomasz Kolanowski, Sędzia NSA Artur Mudrecki (sprawozdawca), Protokolant Piotr Dębkowski, po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2006 r. na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 4080/02 w sprawie ze skargi "T." Spółki Akcyjnej w W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 14 października 2002 r. (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 1998 r. i styczeń 1999 r. oraz określenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 1999 r. 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz "T." Spółki Akcyjnej w W. kwotę 1.800 zł /jeden tysiąc osiemset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 listopada 2004 r., I SA/Wr 4080/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną przez "T." S.A. w W. decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 14 października 2002 roku (...) w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 1998 r. i styczeń 1999 r. oraz określenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 1999 r., orzekł, że decyzja ta nie może być wykonana i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 3.015 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Jak wynika z treści zaskarżonego wyroku zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w zakresie rozliczenia podatku VAT za wrzesień 1998 r. i za styczeń 1999 r. W uzasadnieniu swojej decyzji organ podtrzymał wywody organu podatkowego I instancji o braku związku przyczynowego pomiędzy wydatkami polegającymi na wykonaniu umowy inwestycyjnej zawartej w dniu 11 sierpnia 1998 r. pomiędzy "P." a spółką "T.", dotyczącej objęcia przez PEF 2.000.000 akcji nowej emisji za 3.500.000 USD, a przedmiotem usługi było refakturowanie kosztów poniesionych przez "E." sp. z o.o. w związku z opracowaniem umowy inwestycyjnej, a uzyskaniem przychodu i podstawach zastosowania art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. Jednocześnie Izba Skarbowa wywodziła, że transakcje opisane przez firmę "E." sp. z o.o. w zakwestionowanych fakturach nie miały w istocie miejsca, bowiem usługi wymienione w fakturach wykonane zostały przez Kancelarię prawniczą "B." na rzecz "E." sp. z o.o. Zdaniem organu koszty usług prawniczych i doradczych mogły być, w świetle zapisu umowy inwestycyjnej, przenoszone na "T." S.A jedynie poprzez podwyższenie wartości usługi faktycznie wykonywanej przez "E." sp. z o.o. na rzecz spółki "T." S.A. Izba wywodziła, że w systemie podatku VAT faktura VAT jest dokumentem sporządzonym dla potwierdzenia faktu zaistnienia jednej z czynności wymienionych w art. 2 ustawy, a podstawą do jej wystawienia jest wykonanie świadczenia, z którymi przepisy VAT wiążą skutek w postaci obowiązku podatkowego, zaś partycypowanie w kosztach przedsięwzięć gospodarczych nie jest czynnością podlegają opodatkowaniu a co za tym idzie i fakturowaniu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
