Wyrok NSA z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. I FSK 1037/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Edmund Łój Sędziowie Sędzia NSA Przemysław Dumana (sprawozdawca) Sędzia NSA Krzysztof Stanik Protokolant Karol Olton po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L. Spółka z o. o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 kwietnia 2005 r., sygn. akt I SA/Wr 1117/03 w sprawie ze skargi L. Spółka z o. o. w K. na decyzję Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2000 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od L. Spółka z o. o. w K. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu kwotę 900 zł (słownie: dziewięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2005 roku, sygn. akt I SA/Wr 1117/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę L. Sp. z o. o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2000 roku.
Z ustaleń faktycznych przyjętych przez Sąd wynika, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...], nr [...], którą organ ten określił Spółce za luty 2000 roku kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług na rachunek strony w wysokości 3.119,00 złotych, zaległość podatkową w tym podatku w kwocie 7.040,00 złotych wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 6.668,90 złotych oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 2.112,00 złotych.
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji, powołując się na materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, stwierdził, iż strona w deklaracji VAT-7 za luty 2000 roku zawyżyła kwotę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy o 7.040,00 złotych. Wskazał, że w lutym 2000 roku strona zaewidencjonowała w rejestrze zakupu i pomniejszyła podatek należny o podatek naliczony zawarty w fakturze zakupu VAT z dnia 25 lutego 2000 roku, nr 1/02/2000 wartości netto 32.000,00 złotych, podatek VAT - 7.040,00 złotych, wystawionej przez L. spółkę cywilną za "usługi projektowe - nadzór budowlany za I - II 2000r.", naruszając przepisy § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a i c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 roku w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 109, poz. 1245 z późniejszymi zmianami). Kwotę z tej faktury strona rozliczyła na budowy - P. (19.200,00 złotych), S. (7.000,00 złotych), Z. - ZOZ (2.800,00 złotych), E. (3.000,00 złotych). Po przeprowadzeniu czynności kontrolnych w spółce cywilnej L. w zakresie podmiotów, w których, według faktury nr 1/02/2000, jako podwykonawca strony, spółka cywilna świadczyła roboty budowlane i nadzory, organ stwierdził, iż nie wykonywała ona faktycznie czynności nadzoru budowlanego w tych podmiotach, których wykonanie wykazywała w przedmiotowej fakturze oraz, że nie posiadała ona udokumentowanych wydatków kosztowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wskazał, iż kwestionowana faktura VAT, wystawiona przez s.c. L. jest tzw. fakturą "pustą", nie odzwierciedlającą stanu faktycznego lecz dokumentującą czynności pozorne, na podstawie której strona uzyskiwała podatek naliczony i jednocześnie bezpodstawnie zwiększała swoje koszty uzyskania przychodu. Podkreślił, że strona, w kontrolowanym okresie, stworzyła mechanizm polegający na zaniżaniu dochodu przez współpracę ze specjalnie powołanymi do tego celu, zarejestrowanymi spółkami cywilnymi, zawiązanymi przez dwóch udziałowców (s.c. : T., B. oraz L.). Powyższe ustalenia, zdaniem organu pierwszej instancji, spowodowały, że działania spółek rozpatrywano w kontekście przepisów art. 58 i art. 83 Kodeksu cywilnego, z której to normy wynika, że skoro umowa, a tym samym faktura, nie odzwierciedla stanu faktycznego, tj. czynności prawnych między spółkami, to czynności te były pozorne i są nieważne z mocy prawa, a w związku z tym nie mogą stanowić podstawy do skorzystania z uprawnień przysługujących podatnikom, o czym stanowi przepis § 50 ust. 4 pkt 5 lit. a i c powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
