Wyrok NSA z dnia 17 padziernika 2006 r., sygn. I FSK 56/06
1. Przepis art. 113 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ trudno naruszyć o ile strona powołująca się na ten zarzut nie zgłaszała w postępowaniu sądowym wniosków dowodowych. Regulacja taka nie nadaje się na samodzielną podstawę kasacyjną.
2. Zarzut naruszenia art. 134 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mógłby być usprawiedliwiony tylko w tym przypadku, gdyby strona w postępowaniu sądowym wskazywała na istotne dla sprawy zarzuty bądź powoła w niej dowody, które zostały przez Sąd pominięte względnie, gdyby w postępowaniu administracyjnym popełniono uchybienia na tyle istotne a przy tym oczywiste, iż bez względu na treść zarzutów sąd nie powinien był przechodzić na nimi do porządku.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek Sędziowie Sędzia NSA Krzysztof Stanik (spr.) Sędzia NSA Ryszard Pęk Protokolant Karol Olton po rozpoznaniu w dniu 17 października 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "O." Spółka z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1443/05 w sprawie ze skargi "O." Spółka z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 11 kwietnia 2005 r., (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od "O." Spółka z o.o. z siedzibą w P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 1.800 zł /słownie: jeden tysiąc osiemset/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21.09.2005 r., III SA/Wa 1443/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "O." Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 11.04.2005 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu do tego wyroku w pierwszej kolejności przedstawiono przebieg postępowania przed organami podatkowymi. W tych ramach wskazano, że w dniu 02.06.2003 r. skarżąca spółka złożyła o wniosek o zwrot kwoty 415.144 zł nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że skarżącej przysługuje zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym jedynie w kwocie 86.683 zł. Odnośnie zaś kwoty 328.461 zł podatku naliczonego wynikającej z faktur otrzymanych przez spółkę w kwietniu 2003 r. od PPH "O." Michał K. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. uznał, że skarżącej nie przysługiwało prawo zwrotu tej kwoty w terminie 25 dni ani też w terminie 60 dni. W celu uregulowania tych należności spółka zawarła w dniu 14.04.2003 r. z Michałem K. umowę pożyczki na kwotę 10.000.000 zł, z czego kwota 8.543.715,40 zł została przeznaczona na przejęcie zobowiązań pożyczkobiorcy z tytułu należności wynikających z faktur z kwietnia oraz maja wystawionych przez PPH "O." Michał K.. Wykonanie zawartej umowy doprowadziło - zdaniem organu podatkowego - do przejęcia przez Michała K. zobowiązań spółki wobec PPH "O." Michał K.. W związku z tym Michał K., będący zarazem pożyczkodawcą, wierzycielem spółki i wystawcą faktur, przejął te zobowiązania wobec samego siebie. Wobec tego nie można było uznać, że przez zawarcie takiej umowy pożyczki skarżąca uregulowała należności wynikające ze spornych faktur. Nie spełniono więc warunku, o którym mowa w art. 21 ust 2a ustawy z 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11, po. 50 ze zm., zwana dalej "ustawą o VAT"/. Kwota 328.461 zł podatku naliczonego stanowiła jedynie nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc, co uprawniało stronę do złożenia korekty deklaracji VAT-7 za kolejne okresy rozliczeniowe.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
