Wyrok NSA z dnia 31 października 2006 r., sygn. II FSK 1193/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski, Krystyna Chustecka, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 31 października 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Janusza i Renaty R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 maja 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 1174/04 w sprawie ze skargi Renaty i Janusza R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 lipca 2004 r. (...) w przedmiocie podatku od nieruchomości za miesiące od marca do grudnia 2004 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 maja 2005 r. I SA/Gl 1174/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Renaty R. i Janusza R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 lipca 2004 r., (...). Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a./.
Uzasadniając wyrok, przedstawiono przebieg postępowania, w ramach którego podano, że decyzją z dnia 23 kwietnia 2004 r. (...) Prezydent Miasta Z. ustalił Renacie i Januszowi R. wymiar podatku od nieruchomości za okres od marca do grudnia 2004 r. w wysokości 9.487 zł., w tym z tytułu budynków zajętych na działalność gospodarczą w kwocie 8.710 zł oraz gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w kwocie 777 zł.
Podatnicy, odwołując się od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., zarzucili organowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. 2002 nr 9 poz. 84 ze zm.; w skrócie: u.p.o.l./, poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a także sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego.
Uzasadniając odwołanie wskazano, że w dniu 2 lutego 2004 r. została nabyta nieruchomość wchodząca w skład przedsiębiorstwa upadłej spółki. Nieruchomość od chwili nabycia w dniu 2 lutego 2004 r. była zbędna do prowadzonej przez Janusza R. działalności gospodarczej, dlatego też nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, a podatnicy podejmowali działania zmierzające do jej zbycia. Zdaniem odwołujących się, w tej sytuacji organ podatkowy bezpodstawnie opodatkował przedmiotową nieruchomość stawką podatku określoną dla działalności gospodarczej, gdyż stawka ta nie znajduje pokrycia w przychodach działalności gospodarczej, a ponadto przeprowadzone przez pracowników Urzędu Miasta oględziny potwierdziły, że budynek nie jest wykorzystywany do działalności gospodarczej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
