Wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. FSK 691/04
Błędne zastosowanie przepisów materialnoprawnych każdorazowo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy. Innymi słowy nie można skutecznie powoływać się na zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego, o ile równocześnie nie zostaną zakwestionowane ustalenia faktyczne, na których oparto skarżone rozstrzygnięcie.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik, Sędziowie NSA Juliusz Antosik (sprawozdawca), Marian Jaździński, Protokolant Krzysztof Kołtan, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2005 r. na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Biura Szkód Ubezpieczeniowych i Assistance "C.-V." Spółka z o.o. w W. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2003 r. sygn. akt III SA 3483/01 w sprawie ze skargi Biura Szkód Ubezpieczeniowych i Assistance "C.-V." Spółka z o.o. w W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 12 listopada 2001 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty- czerwiec 1996 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Biura Szkód Ubezpieczeniowych i Assistance "C.-V." Spółka z o.o. w W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 1.200 zł /tysiąc dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
FSK 691/04
U z a s a d n i e n i e
Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2003 r., III SA 3483/01, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Biura Szkód Ubezpieczeniowych "C.-V." Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 12 listopada 2001 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty-czerwiec 1996 r.
Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego W.-B. z dnia 20 grudnia 2000 r., określającą Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie luty-czerwiec 1996 r., wysokość zaległości podatkowej i odsetki za zwłokę. W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa stwierdziła, że przedmiotem działalności Spółki było poszukiwanie i identyfikacja skradzionych pojazdów oraz ich prawne odzyskiwanie, odsyłanie do kraju pochodzenia odzyskanych pojazdów, pośredniczenie w sprzedaży na miejscu odzyskanych pojazdów wykonywane na rzecz krajowych i zagranicznych towarzystw ubezpieczeniowych, zrzeszeń towarzystw ubezpieczeniowych oraz innych podmiotów krajowych i zagranicznych. Spółka oświadczyła, że wszelka prowadzona przez nią działalność była wykonywana na rzecz Organizacji Ubezpieczycieli Francuskich na rzecz Identyfikacji, Poszukiwania i Odzyskiwania Ubezpieczonych Pojazdów "A." w Paryżu w ramach umowy z 10 kwietnia 1995 r. Izba zauważyła, że umowa ta została zawarta między wymienioną Organizacją "A." a Towarzystwem Międzynarodowych Szkód Ubezpieczeniowych "C." w Paryżu, na podstawie której "C." zobowiązuje się do prowadzenia poszukiwań i identyfikacji, odzyskiwania, sprzedaży lub odprowadzenia do kraju pochodzenia skradzionych pojazdów, jak również do wszelkich czynności w interesie "A." i jej członków na terytorium Polski za pośrednictwem swej filii "C.-V.". W momencie, gdy sprawa będąca przedmiotem umowy zostaje zamknięta, Spółka wystawia fakturę towarzystwu ubezpieczeń, do którego należy pojazd, za pośrednictwem "A."; w fakturze są uwzględniane poniesione wydatki brutto oraz odpowiednie wynagrodzenie dla "C.". Zgodnie z umową "A." płaci fakturę "C.", a sam otrzymuje zwrot z towarzystwa bez żadnego dodatkowego wynagrodzenia. W świetle udzielonych przez Spółkę wyjaśnień oraz treści umowy z 10 kwietnia 1995 r. Izba uznała, że "C.-V." nie posiadała bezpośredniej umowy z organizacją "A.". Wskazana bowiem umowa została zawarta przez "C." SA w Paryżu, a wykonywane przez "C.-V." sporne czynności poszukiwania i identyfikacji skradzionych pojazdów były wykonywane na zlecenie "C." SA, która zawierała umowy w imieniu wszystkich biur sieci "C.". Izba zauważyła, że skutki prawnopodatkowe usług wykonywanych przez "C.-V." są uzależnione od odpowiedniej klasyfikacji statystycznej tych usług. Opinia Urzędu Statystycznego z 20 października 1999 r. uzależnia zaklasyfikowanie spornych czynności do usług związanych z ubezpieczeniami i funduszami emerytalnorentowymi /KWiU 67.20.10/ od wykonywania tych usług na stałe zlecenie towarzystw ubezpieczeniowych. Podobnie przedstawiona przez Spółkę opinia GUS z 9 maja 1995 r. klasyfikuje sporne czynności do grupy usług ubezpieczeniowych pod warunkiem wykonywania ich na stałe zlecenie towarzystw ubezpieczeniowych, zaś Organizacja Ubezpieczycieli Francuskich "A." nie ma bezpośrednich celów gospodarczych i jako taka nie jest towarzystwem ubezpieczeniowym, a jedynie narzędziem firm ubezpieczeniowych; także "C." SA we Francji nie jest towarzystwem ubezpieczeniowym, a tylko firmą działającą na zlecenie towarzystw ubezpieczeniowych. Wobec tego, Izba uznała, że skoro wykonywana przez Spółkę "C.-V." w okresie luty-czerwiec 1996 r. sporne czynności nie były wykonywane na stałe zlecenie towarzystw ubezpieczeniowych, to przedmiotowe usługi nie mogą być zaklasyfikowane do odpowiedniej grupy KWiU 67.20.10 i w konsekwencji nie mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego VAT na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Ponadto Izba nie zgodziła się ze stanowiskiem strony w przedmiocie ewentualnego opodatkowania nie całej wartości spornych usług, a jedynie kwot honorarium za wykonane usługi, argumentując, że na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, czyli kwota należna z tytułu sprzedaży towarów i usług pomniejszona o kwotę podatku należnego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
