Wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. FSK 1470/04
FSK 1470/04 [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lutego 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca) Sędziowie NSA Jan Zając Gerard Czech Protokolant Jan Jaworski po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2005 r. na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Małgorzaty R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 marca 2004 r., sygn. akt I SA/Wr 3527/01 w sprawie ze skargi Małgorzaty R. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 18 września 2001 r. (...) w przedmiocie odmowy zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług za 1995 r. oraz odsetek 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Małgorzaty R. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kwotę 900 /dziewięćset/ zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 marca 2004 r., I SA/Wr 3527/01, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, oddalił skargę Małgorzaty R. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 18 września 2001 r. (...), w przedmiocie odmowy zwrotu wpłaconego podatku od towarów i usług z 1995 r. oraz odsetek.
Uzasadniając rozstrzygnięcie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wskazał, że zapłata kwot podatku od towarów i usług za 1995 r., określonych decyzją Urzędu Skarbowego w N. z dnia 21 lutego 1996 r., (...), nastąpiła w 1996 r. w miesiącach od maja do grudnia tego roku, co wynika z zestawienia wpłat dokonywanych przez podatniczkę w tymże roku, sporządzonego do akt sprawy przez Dział Rachunkowości Urzędu Skarbowego w N. W związku z uchyleniem decyzji wymiarowej z 1996 r. dokonane na jej poczet wpłaty stały się nadpłatą, stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych w związku z art. 330 Ordynacji podatkowej. Sąd zwrócił uwagę, że z treści ostatnio cytowanego przepisu wynika jednoznacznie, że ustawodawca, jako kryterium rozstrzygające o zastosowaniu określonej normy prawnej /ustawa o zobowiązaniach bądź Ordynacja podatkowa/, przyjął datę powstania nadpłaty. Data ta, w sytuacji powstania nadpłaty wskutek uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, zdefiniowana została jako dzień dokonania zapłaty /art. 29 ust. 2 pkt 3 tej ustawy/. Bez znaczenia jest przy tym, że decyzja wymiarowa Urzędu Skarbowego w N. z dnia 21 lutego 1996 r. została uchylona wyrokiem NSA z dnia 13 września 2000 r., gdyż ustawodawca z datą uchylenia decyzji nie wiąże chwili powstania nadpłaty. Uwzględniając powołaną regulację prawną, Sąd przyjął za oczywiste, że za chwilę powstania nadpłaty należało przyjąć datę faktycznej zapłaty podatku określonego pierwszą decyzją wymiarową. Zauważył przy tym, że skarżąca akceptuje tak ustaloną datę powstania nadpłaty dla potrzeb obliczenia wysokości oprocentowania, które - w świetle postanowień art. 29 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych - obliczane jest od dnia powstania nadpłaty /w tym wypadku - od dnia dokonania zapłaty/. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organy podatkowe prawidłowo zatem zastosowały te przepisy jako podstawę prawną rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z treścią art. 29 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, kwoty nadpłaconych i nienależnie uiszczonych podatków /nadpłaty/ podlegają z urzędu zaliczeniu na zaległe i bieżące zobowiązania podatkowe, a w razie braku takich zobowiązań podlegają, z zastrzeżeniem ust. 4, zwrotowi z urzędu w ciągu 3 miesięcy od daty powstania nadpłaty, chyba że podatnik zgłosi wniosek o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
