Wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2005 r., sygn. I FSK 297/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik (spr.), Sędziowie NSA Stanisław Bogucki, Maria Dożynkiewicz, Protokolant Dariusz Rosiak, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej spółki A [spółki z o.o. w W.] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2004 r. sygn. akt I SA/Wr 3338/02 w sprawie ze skargi spółki A na decyzję Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 1998 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od spółki A na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22.10.2004 r., sygn. I SA/Wr 3338/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę spółki A [Spółka z o.o. w W.] na postanowienie Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodka Zamiejscowego w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...], którym utrzymano w mocy orzeczenie pierwszoinstancyjne w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej i odsetek w podatku od towarów i usług za październik 1998 r.
Rozstrzygnięcie to zapadło na podstawie następującego stanu faktycznego:
Decyzją Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] stycznia 2002 r., nr [...] określono stronie dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za październik 1998 r. w wysokości 2.456 zł. W dniu 12.02.2002 r. Spółka dokonała wpłaty w wysokości 247.790 zł, którą postanowieniem pierwszoinstancyjnym zaliczono na poczet przedmiotowego zobowiązania.
Rozpoznając zażalenie, w którym powyższemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 51, art. 52, art. 53 § 2 i art. 55 § 1 Ordynacji podatkowej, a także naruszenie art. 123 § 1 w związku z art. 273 § 1 pkt 2 i w związku z art. 122 i art. 129 Ordynacji podatkowej Izba Skarbowa wskazała, że przedmiotowa zaległość dotyczyła ustalonego decyzją Inspektora Kontroli Skarbowej zobowiązania podatkowego, stąd też zarzuty dotyczące naruszenia art. 52 § 2 Ordynacji podatkowej były nieuzasadnione. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów procesowych wskazano, że z literalnego brzmienia art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej wynikało, iż tylko w ramach postępowania kończącego się decyzją organ podatkowy zobowiązany był zapoznać stronę ze zgromadzonym w sprawie materiałem. Natomiast kwestionowane postanowienie wydane zostało w ramach czynności sprawdzających, na podstawie art. 273 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej i według art. 280, do których stosuje się jedynie wskazane tam przepisy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
