Wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. I FSK 43/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędziowie NSA Jacek Brolik (spr), Jan Rudowski, Protokolant Tomasz Grzybowski, po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2005 r. na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Katarzyny A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2004 r., sygn. akt III SA 1527/03 w sprawie ze skargi Katarzyny A. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia 15 maja 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Katarzyny A. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 2.700 /dwa tysiące siedemset/ zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 5 września 2001 r. pełnomocnik Katarzyny A. zwrócił się do (...) Urzędu Skarbowego W.-Ś. z prośbą o umorzenie zaległości podatkowej w kwocie 65.797 zł i odsetek za zwłokę z tytułu podatku od towarów i usług. Pełnomocnik wyjaśnił, że wnioskodawczyni jest obywatelką Austrii i współwłaścicielką nieruchomości w P. i G. Wyjaśnił, że zapłata zaległości podatkowej zagraża jej egzystencji i może spowodować deficyt środków na utrzymanie substancji mieszkaniowej. Wnioskodawca podniósł, że powstanie zaległości podatkowej spowodowane zostało błędnymi informacjami udzielonymi przez pracowników organów podatkowych oraz faktem, iż utwierdzono go w błędnym przekonaniu o niepodleganiu obowiązkowi podatkowemu w podatku od towarów.
Urząd Skarbowy odmówił żądaniu Strony uzasadniając odmowę tym, iż umorzenie zobowiązania podatkowego jest instytucją nadzwyczajną, przesłankami do jej udzielenia są ważny interes podatnika lub interes publiczny. Jednakże uzasadnieniem do umorzenia zobowiązania mogą być jedynie sytuacje nadzwyczajne przewidziane w art. 67 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Zdaniem urzędu obciążanie organów podatkowych odpowiedzialnością za brak udzielenia informacji nie znajduje odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym. Organy podatkowe pobierając opłatę skarbową od zawieranych umów najmu żądały oświadczenia, iż Strona nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pełnomocnik Strony nie zwracał się do organów z pisemną prośbą o interpretację przepisów podatkowych budzących jego wątpliwość. Natomiast wysokość pobieranego czynszu oraz konieczność przeprowadzenia remontów nie stanowi dla urzędu wystarczającego argumentu, gdyż każdy podatnik ponosi koszty i odpowiedzialność za wyniki prowadzonej przez siebie działalności.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
