Wyrok NSA z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. FSK 2544/04
Wyrok jaki zapadł w sprawie karnej, o której informują strony skarżące, nie kształtuje stosunku prawnopodatkowego będącego przedmiotem kontroli orzeczenia sądowego przeprowadzanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie ma więc on znaczenia dla rozpatrywanej sprawy. Treść tego wyroku nie przesądza więc o tym, czy przedmiotowe świadczenie pieniężne, o które pomniejszono podstawę opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 rok miało charakter renty lub innego trwałego ciężaru. Nie decyduje więc o jego prawnopodatkowym charakterze.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Kazimierza i Małgorzaty G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 maja 2004 r. 1/III SA 1998/02 w sprawie ze skargi Kazimierza i Małgorzaty G. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 28 czerwca 2002 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2000 - oddala skargę kasacyjną; (...).
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 13 maja 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, w sprawie 1/III SA 1998/02, oddalił skargę Kazimierza i Małgorzaty G. na decyzję Izby Skarbowej w O., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2000. Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w O. określającą Małgorzacie i Kazimierzowi G. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000, zaległość podatkową oraz odsetki za zwłokę. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe ustaliły, iż w 2000 roku skarżący, na podstawie umów renty z dnia 22 stycznia 1998 r., przekazali na rzecz Kazimiery i Henryka G. kwotę 44.000 zł, którą następnie wykazali w odliczeniach od podatku. Oceniając treść opisanych wyżej umów, organy podatkowe uznały, iż nie zawierają one istotnych cech umowy renty oraz że wynika z nich, iż chodzi o trzy, odrębne świadczenia. Podkreślono, iż umowy te nie zostały zawarte w wymaganej dla umowy renty formie aktu notarialnego. Nadto, przeprowadzona analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego doprowadziła organy do wniosku, iż deklarowane przyczyny świadczenia nie znalazły potwierdzenia w treści i wykonaniu kontraktów. W konsekwencji, organy podatkowe na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416/ /dalej ustawa podatkowa/, w zaskarżonej decyzji uznały, iż podatnicy nie mieli prawa do odliczenia od dochodu kwoty przekazanej na rzecz Kazimiery i Henryka G. w ramach postanowień umowy z dnia 22 stycznia 1998 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
