Wyrok NSA z dnia 4 lutego 1998 r., sygn. III SA 964/96
Nie do pogodzenia z konstytucyjną zasadą ochrony zaufania do państwa i prawa, skonkretyzowaną w art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego, jest przerzucenie na podatnika - postępującego w myśl znanego mu stanowiska organu podatkowego wyrażonego w akcie o charakterze wewnętrznym - skutków niekorzystnej dla niego zmiany w interpretacji sformułowanych w sposób nieostry przepisów prawa.
UZASADNIENIE
Komentarz
Zmiany w urzędowej, przybierającej postać rozmaitych aktów wewnętrznych /wytycznych, instrukcji, pism okólnych/, interpretacji obowiązujących przepisów prawa nie należą u nas do rzadkości. Negatywne konsekwencje tego zjawiska obciążają - rzecz jasna - podatników, którzy na etapie postępowania sądowoadministracyjnego podnoszą zwykle zarzut, że kierowali się znaną im wykładnią organów podatkowych. Jak wiadomo, akty generalne kierownictwa wewnętrznego nie mogą kształtować praw i obowiązków jednostki oraz nie są dla niej wiążące. W praktyce pełnią one jednak - zwłaszcza w sytuacji niespójności uregulowań prawnych oraz nieostrości tworzonych przepisów prawa - rolę zbliżoną do źródeł prawa. Wskazując, jak należy stosować postanowienia ustawy lub rozporządzenia, stają się instrumentem wytyczającym linię orzecznictwa organów podatkowych, z którym z konieczności muszą się liczyć podatnicy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
