Wyrok NSA z dnia 17 września 1997 r., sygn. I SA/Ka 393/96
Celem wprowadzenia art. 26 ust. 5 lit. "d" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ było preferowanie przeznaczenia przez podatników środków pieniężnych na powstawanie nowych mieszkań. Z tego punktu widzenia jest obojętne, czy lokal taki znajduje się w budynku nowo wybudowanym od podstaw, jako zupełnie nowy obiekt budowlany, czy też, znajduje się w budynku, który dopiero w skutek przebudowy, adaptacji, czy innych zabiegów budowlano-architektonicznych stał się budynkiem mieszkalnym, zmieniając swą funkcję z niemieszkalnej na mieszkalną. I w taki sposób może bowiem dojść do powstania zupełnie nowych, nie istniejących dotychczas mieszkań, w budynku, który stał się dopiero budynkiem mieszkalnym. Wydatki przeznaczone na zakup tego typu lokali, z punktu widzenia celu, jaki zamierzał osiągnąć ustawodawca, w niczym nie różnią się od wydatków poniesionych na zakup lokalu w budynku wybudowanym od podstaw. Nie ma zatem uzasadnienia dla różnicowania sytuacji podatników dokonujących takich wydatków mieszkaniowych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
