Postanowienie SN z dnia 20 sierpnia 2026 r., sygn. V KK 310/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 sierpnia 2026 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy A.Ł. oraz E.B. skazanych z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. i in., z powodu kasacji wniesionych przez obrońców skazanych od wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. akt IX K 463/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 16 października 2023 r., sygn. akt VIII K 423/23,
p o s t a n a w i a:
1) oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne; 2) obciążyć skazanych kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w częściach na nich przypadających. [WB]
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 16 października 2023 r. (sygn. akt VIII K 423/23) uznał A.Ł. za winnego tego, że w dniu 5 marca 2022 r. na terenie zajezdni autobusowej w Z. kierował wykonaniem przez P.L., F.M. i inną osobę czynu zabronionego polegającego na usiłowaniu wymuszenia od P.G. pieniędzy pod groźbą spalenia mienia, połączonego z uderzaniem pokrzywdzonego młotkiem w ręce, a następnie – po doprowadzeniu go do stanu bezbronności przez przewrócenie i kopanie po całym ciele, co spowodowało naruszenie czynności skóry trwające nie dłużej niż siedem dni – z zabraniem mu telefonu komórkowego o wartości 2000 zł oraz spaleniem samochodu marki Mercedes Sprinter o wartości 100 000 zł na szkodę Ł.G. i M. sp. z o.o., tj. przestępstwa z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., i za to, po zastosowaniu art. 11 § 3 k.k., na podstawie art. 280 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda (pkt I i II). Tym samym wyrokiem Sąd ten uznał E.B. za winnego tego, że w dniu 5 marca 2022 r. w Z., w zamiarze, aby wymienione osoby dokonały opisanego wyżej czynu zabronionego, ułatwił im jego popełnienie przez przywiezienie ich na miejsce zdarzenia, a następnie odwiezienie swoim samochodem, tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zb. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k., po zastosowaniu art. 11 § 3 k.k., na podstawie art. 280 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 zł każda (pkt XX i XXI). Na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd zobowiązał obu oskarżonych, solidarnie z pozostałymi współoskarżonymi, do naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz M. sp. z o.o. kwoty 100 000 zł oraz do zapłaty na rzecz P.G. kwot po 1000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę (pkt XXII). Tym samym wyrokiem Sąd Rejonowy orzekł również o odpowiedzialności karnej współoskarżonych P.L. i F.M.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
