Wyrok SN z dnia 13 sierpnia 2026 r., sygn. II CSKP 386/24
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze (przewodniczący)
SSN Marcin Trzebiatowski
SSN Krzysztof Wesołowski (sprawozdawca)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 13 sierpnia 2026 r. w Warszawie skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27 czerwca 2022 r., I ACa 916/21, w sprawie z powództwa A.C. i A.C.1 przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę,
1. oddala skargę kasacyjną;
2. zasądza od Banku S.A. w W. na rzecz A.C. i A.C.1 łącznie 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia odpisu wyroku zobowiązanemu do dnia zapłaty.
M.L.
Marcin Trzebiatowski Dariusz Pawłyszcze Krzysztof Wesołowski
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 lipca 2021 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo A.C. i A.C.1 przeciwko Bankowi S.A. w W. i orzekł o kosztach procesu.
Wyrokiem z 27 czerwca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie po rozpatrzeniu apelacji powodów zmienił zaskarżony wyrok częściowo w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powodów do ich majątku wspólnego 713 838, 71 zł oraz 72 445, 59 CHF z bliżej określonymi odsetkami, zastrzegając na rzecz pozwanego prawo zatrzymania tych kwot do czasu zaofiarowania przez powodów zwrotu 502 504,68 zł, oddalił apelację w pozostałym zakresie i zmienił rozstrzygnięcie o kosztach procesu oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania apelacyjnego.
Sąd drugiej instancji przyjął, że na gruncie art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (dalej pr.bank.) możliwe było zawarcie przez strony umowy kredytu waloryzowanego CHF. Sąd ten uznał jednak zawartą umowę za nieważną wyjaśniając, że nie chodzi o samo pozostawienie jednej stronie stosunku zobowiązaniowego oznaczenia wysokości świadczenia. Schemat rozliczeń w umowie stron obejmował postanowienia indeksacyjne, wprowadzające zasadę przeliczania zobowiązań oraz postanowienia kursowe, określające sposób tego przeliczenia. Te pierwsze powiązane są z ryzykiem kursu wymiany i stanowią kluczowy element kredytów waloryzowanych. Skoro charakteryzują one dany typ umowy, powszechnie zalicza się je do postanowień określających główny przedmiot umowy. Z kolei choć klauzulom kursowym przypisuje często rolę techniczną, to jednak zważywszy, że bez wyznaczenia miarodajnego kursu wymiany upadałaby funkcjonalność waloryzacji, powinny być one traktowane jako składnik całego mechanizmu przeliczeniowego, współokreślający świadczenia główne. Takie ujęcie obu klauzul nie wykluczało możliwości ich kontroli pod względem abuzywności.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
